Robert Charlebois — C.P.R. blues songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "C.P.R. blues" van Robert Charlebois.
Songteksten
Tu veux savoir
Pourquoi les trains
T’envoyent la main
Dans ton miroir
Et je te décris
Dans un cri
Un Genghis Khan
Mangeant du riz
Un Debussy
Qui était fifi
Vends tous tes trains
A ton voisin
Va lui voler ses voies ferrées
Je te le crie
Dans un grand cri
Mais je m’en fous
J' m’en arquebout
Les crapets soleils
Jamais deux pareils
La terre catapultée
On est restés plantés
A la r’garder passer
Tu veux savoir
Pourquoi la mort
Sans garantie
Et je te décris
Dans un cri
Des cochons d’inde paranoiaques
Comme des fourmis tournées maniaques
Vends tous tes trains
A ton voisin
Va lui voler
Ses voies ferrées
Je te le crie
Dans un grand cri
Entre les dents
Du laitier blanc
Dans son train blanc
Avec son chien blanc
Qui s’en allait livrer son lait
Blanc comme ses yeux blancs
Crevés à blanc
Et qui tenait entrre ses dents
La laisse blanche de son chien blanc
Et qui chantait de sa voix blanche:
«Je me souviens d’une balle perdue»
(Merci à André Lemieux pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Wil je weten
Waarom treinen
Stuur je hand
In je spiegel
En ik beschrijf jou
In a cry
Een Genghis Khan.
Rijst eten
Debussy
Wie was fifi?
Verkoop al uw treinen
Aan uw buurman
Ga zijn sporen stelen.
Ik schreeuw tegen je.
In a loud cry
Maar het kan me niet schelen.
J ' M ' in arquebout
The sun crappies
Nooit twee zoals dat.
De katapulteerde aarde
We zitten vast.
Om haar gaande te houden.
Wil je weten
Waarom de dood
Geen garantie
En ik beschrijf jou
In a cry
Paranoïde proefkonijnen
Zoals mieren geknepen maniakken
Verkoop al uw treinen
Aan uw buurman
Ga haar stelen.
De spoorwegen
Ik schreeuw tegen je.
In a loud cry
Tussen de tanden
Witte slakken
In zijn witte trein
Met zijn witte hond
Die zijn melk ging afleveren.
Wit als zijn witte ogen
Gewalste Platte Producten
En tussen zijn tanden gehouden
De witte lijn van haar witte hond
En die zong in zijn witte stem:
"Ik herinner me een verloren bal»
(Dank aan André Lemieux voor deze woorden)