Robert Charlebois — Broches de Bécik songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Broches de Bécik" van Robert Charlebois.
Songteksten
Une fleur en broches de bécik
Oui, une fleur en broches de bécik
En plein désert d’artique
Sans eau sans air que de la glace
Et portant des baniques noires
J’ai dans ma main, rien
J’ai dans ma main, rien
J’ai dans ma main, rien
Que moé-même
Pourtant la vie je l’a vois
Je la vois toute ben checkée
A luit à travers mes noires barniques
Est toute chromée, est en bécyk
A luit tout petit, a luit ben blême
À des millions d’années-lumière de moi-même
Une fleur en broches de bécik
Te guédip te guédip, te guédip
Une fleur en broches de bécik (Mouffe)
En plein désert d’artique
Sans eau sans air que de la glace
Et portant des baniques noires
J’ouvre la porte, rien
Je ferme la porte, rien
J’ouvre la porte, rien
Que moé-même
Pourtant le monde y swingue
Y swingue ben willing
Y fuit, yé toujours en sénile
Dans le fond des bois comme la vallée
Y fuit tout petit, même laid je sais pas s’il m’aime
À des millions d’années-lumière de moi-même
Une fleur en broches de bécik
Te guédip te guédip, te guédip
Une fleur en broches de bécik (Mouffe)
En plein désert d’artique
Sans eau sans air que de la glace
Et portant des baniques noires
J'écris papa, rien
J'écris maman, rien
J'écris bébé, rien
Que moé-même
Mais mon âme, mon âme je le sens
Je le sens, a sacré le camp
A’m’crie de l’autre bord des années
Qu’a s’ennuie de la voix lactée
A’m’crie-ti: chérie?
A’m’crie-ti: je t’aime?
À des millions d’années-lumière de moi-même
Une fleur en broches de bécik
Te guédip te guédip, te guédip
Une fleur en broches de bécik (Mouffe)
En plein désert d’artique
Sans eau sans air que de la glace
Et portant des baniques noires
Je te sacre une claque, rien
Je donne un coup de pied, rien
Je me demande rien
Je ne demande rien
Je te demande rien
Je ne commande rien
Je ne commande rien
Je me demande rien
Je me demande…
Songtekstvertaling
Een bloem in becik Broches
Ja, een bloem in becik Broches
Midden in de arctische woestijn
Geen water geen lucht dan ijs
En dragen zwarte banicas
Ik heb niets in mijn hand.
Ik heb niets in mijn hand.
Ik heb niets in mijn hand.
Die Moe-even
Toch heb ik het leven gezien
Ik zie haar goed gecontroleerd.
Glinsterde door mijn zwarte schuur
Is alles chroom, is beckyk
Gloeide heel klein, gloeide goed blemish
Miljoenen lichtjaren van mezelf vandaan
Een bloem in becik Broches
Gedip gedip gedip, gedip
Een bloem in becik Broches)
Midden in de arctische woestijn
Geen water geen lucht dan ijs
En dragen zwarte banicas
Ik doe de deur open, niets.
Ik doe de deur dicht, niets.
Ik doe de deur open, niets.
Die Moe-even
Maar de wereld slingert
En swing ben willing
Ren weg, Ik ben nog steeds seniel.
In de bodem van het bos als de vallei
Ik weet niet of hij van me houdt.
Miljoenen lichtjaren van mezelf vandaan
Een bloem in becik Broches
Gedip gedip gedip, gedip
Een bloem in becik Broches)
Midden in de arctische woestijn
Geen water geen lucht dan ijs
En dragen zwarte banicas
Ik schrijf Papa, niets.
Ik schrijf Mam, niets.
Ik schrijf baby, niets
Die Moe-even
Maar mijn ziel, mijn ziel Ik voel het
Ik voel het, heeft heilig kamp
A ' me huilt van de andere kant van de jaren
Wat een verveling van de melkachtige stem
Schat?
Ik hou van je?
Miljoenen lichtjaren van mezelf vandaan
Een bloem in becik Broches
Gedip gedip gedip, gedip
Een bloem in becik Broches)
Midden in de arctische woestijn
Geen water geen lucht dan ijs
En dragen zwarte banicas
Ik sla je, niets.
Ik schop, niets.
Ik vraag me niets af.
Ik vraag nergens om.
Ik vraag je niets.
Ik bestel niets.
Ik bestel niets.
Ik vraag me niets af.
Ik vraag me af…