Robbie Robertson — Words Of Fire, Deeds Of Blood songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Words Of Fire, Deeds Of Blood" van Robbie Robertson.
Songteksten
Perhaps you think the creator sent you here to dispose of us as you see fit
If i thought you were sent by the creator
I might be induced to think you had a right to dispose of me Do not misunderstand me But understand me fully with reference to my affection for the land
I never said the land was mine to do with as i choose
The one who has a right to dispose of it is the one who has created it I claim a right to live on my land
And accord you the privilege to return to yours
Brother we have listened to your talk
Coming from our father the great white chief at washington
And my people have called upon me to reply to you
And in the winds which pass through these aged pines
We hear the moanings of their departed ghosts
And if the voice of our people could have been heard
That act would never have been done
But alas though they stood around they could neither be seen or heard
Their tears fell like drops of rain
I hear my voice in the depths of the forest
But no answering voice comes back to me All is silent around me My words must therefore be few
I can now say no more
He is silent for he has nothing to answer when the sun goes down
Songtekstvertaling
Misschien denkt u dat de Schepper u hierheen heeft gestuurd om ons te vernietigen zoals u wilt.
Als ik dacht dat je gestuurd was door de Schepper
Ik zou kunnen denken dat je het recht had om mij te dumpen begrijp me niet verkeerd maar begrijp me volledig met betrekking tot mijn genegenheid voor het land
Ik heb nooit gezegd dat het land van mij was.
Degene die het recht heeft om zich ervan te ontdoen is degene die het geschapen heeft Ik eis het recht op om te leven op mijn land
En geef je het voorrecht om terug te keren naar de jouwe.
Broeder, we hebben naar je gepraat geluisterd.
Van onze vader, de grote witte chef in washington.
En mijn volk heeft mij gevraagd jou te antwoorden.
En in de winden die door deze oude dennen gaan.
We horen de kreunen van hun overleden geesten.
En als de stem van ons volk gehoord had kunnen worden
Dat zou nooit gebeurd zijn.
Maar al stonden ze om zich heen, ze konden niet gezien of gehoord worden.
Hun tranen vielen als regendruppels.
Ik hoor mijn stem in de diepten van het bos
Maar geen antwoord stem komt terug naar mij alles is stil om mij heen mijn woorden moeten daarom weinig zijn
Ik kan nu niet meer zeggen.
Hij zwijgt want hij heeft niets te antwoorden als de zon ondergaat.