Рива Роччи — Город, в котором я живу songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Город, в котором я живу" van Рива Роччи.

Songteksten

Спокойный тихий вечер, погода слишком хороша
Не гаснут свечи, немножко отдохнет моя душа
И легкий, южный ветер, покачивая бурный мир
Добавит красок в картинный мир
Усталый путник присел рядом со мной
Твои дела брат будут хороши, он разговаривал с душой
Улыбку встретил он, и, улыбнувшись в даль пошел
Мир мыслей долгих, в нем я пел вместе с душой
Куда-то в даль, шепот стихов меня манил
Я не ушел, сидел я в сквере, далекий дождь прошел
С собой нес мир он, и огонь душа в душе всегда
Усталый путник дал совет: Иди туда, куда зовет душа
Иди вперед за шагом год из ритма в ритм
Вокруг тебя твой город он тебя боготворит
И слейся с ним в порыве страсти и любви
Ведь это твой город, запомни этот ритм
Рива Роччи:
Все эти лица, в памяти моей
Все эти улицы полны моих друзей
Дает мне силы, чтобы держаться на плаву
Любимый город, в котором я живу
Сынтя:
Вновь пыль и дым, сон помалеху отпускает
Асфальт, бензин, жизнь обороты набирает
Мне хватит сил, здесь я прохожий-непохожий
Время наказывало часто, теперь в твой дом не вхожий
Час пробил вновь, дорога от порога, к порогу
Ты одинокий пес, долгий путь ли выдержишь?
Сколько времени нужно чтобы познать людей?
Месяц, год, кому-то пара дней
За холмом холм, потерянный дом, время искать ответы,
Но я потерялся в нем
Кирпичный дом, колючий двор
Сколько хороших друзей стер он, да потерялись в нем
Пацаны рисуют строки, не обивая порогов
Не издавая альбомов, но чертовски правдиво
Головы все седеют, боль проходит, шрамы остаются
Время бьет неумолимо

Songtekstvertaling

Een rustige, rustige avond, het weer is te goed
De kaarsen zullen niet uitgaan, mijn ziel zal een beetje rusten
En een licht, zuidelijke wind, schommelend in de stormachtige wereld
Kleur toevoegen aan de afbeeldingswereld
De vermoeide reiziger ging naast me zitten.
Je broer zal het goed doen, hij sprak tot de ziel
Glimlach ontmoette hij, en, glimlachend in de verte
De wereld van lange gedachten, waarin ik zong met mijn ziel
Ergens in de verte wenkte het gefluister van poëzie me.
Ik ging niet weg, Ik zat op het plein, de verre regen ging voorbij
Met een baarde de wereld hij, en de vuurziel in de psyche altijd
De vermoeide reiziger gaf advies: Ga waar je ziel roept
Stap voor stap van ritme naar ritme
Je stad is overal om je heen. het aanbidt je.
En versmelten met het in een stormloop van passie en liefde
Dit is tenslotte jouw stad, onthoud dit ritme.
Riva Rocci:
Al die gezichten, in mijn geheugen
Al deze straten zitten vol met mijn vrienden.
Geeft me de kracht om te blijven drijven.
Favoriete stad waar ik woon
Zoon:
Weer stof en rook, droom beetje bij beetje
Asfalt, benzine, het leven wint aan kracht
Ik heb genoeg kracht, hier ben ik een voorbijganger-in tegenstelling tot
De tijd heeft vaak gestraft, nu in uw huis is niet inbegrepen
Het uur sloeg weer toe, de weg van de drempel naar de drempel
Je bent een eenzame hond, kun je een lange rit maken?
Hoe lang duurt het om mensen te leren kennen?
Maand, Jaar, iemand een paar dagen
Voorbij de heuvel de heuvel, het verloren Huis, tijd om te zoeken naar antwoorden,
Maar ik was er verloren in.
Brick house, prickly yard
Hoeveel goede vrienden heeft hij gewist, maar verloren erin.
Jongens trekken lijnen zonder drempels te raken
Ik geef geen albums uit, maar verdomd waar.
Hoofden worden grijs, de pijn verdwijnt, de littekens blijven
Tijd slaat onverbiddelijk toe