Ride Your Bike — We Couldn't Walk With Such Noise songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "We Couldn't Walk With Such Noise" van Ride Your Bike.
Songteksten
This is something that I really need to say
The search for love, my dear, no it won’t end in vain
And, darling, don’t you know, the time and speed don’t change
We’ll always tick away the same
I want the sky to be my only boundary
There’s a lot of people here and most I’d like to meet
Everything I need to know, I will learn slowly
I’ll just take my time, but I’ll always be up on my feet
What we need (what we need)
Is far away like a summer in Dublin or a walk in the rain
We couldn’t walk (we couldn’t walk)
With such noise if we left town
We’d attract the wolves
And they’d run us down
And gut us for sure
Like when the cops read my journal and asked me a question
«What are you, some kind of writer?»
I just smiled and shook my head
And I said, «Look, my friend, it’s questions like these that stop us dead.
And that shiny badge, yeah, the one you keep polished,
well, it means nothing.»
And it means nothing
What we need (what we need)
Is far away like a summer in Dublin or a walk in the rain
We couldn’t walk (we couldn’t walk)
With such noise if we left town
We’d attract the wolves
And they’d run us down
And gut us for sure
Songtekstvertaling
Dit is iets wat ik echt moet zeggen.
De zoektocht naar liefde, mijn lief, nee het zal niet tevergeefs eindigen
En, schat, Weet je niet, de tijd en snelheid veranderen niet
We tikken altijd hetzelfde weg.
Ik wil dat de hemel mijn enige grens is.
Er zijn hier veel mensen en Ik wil ze graag ontmoeten.
Alles wat ik moet weten, zal ik langzaam leren.
Ik neem de tijd, maar ik sta altijd op.
Wat we nodig hebben (wat we nodig hebben)
Is ver weg als een zomer in Dublin of een wandeling in de regen
We konden niet lopen (we konden niet lopen)
Met zoveel lawaai als we de stad verlaten
We trekken de wolven aan.
En ze zouden ons omver rijden.
En ons zeker opensnijden
Zoals toen de politie mijn dagboek las en me een vraag stelde.
"Wat ben je, een soort schrijver?»
Ik glimlachte en schudde mijn hoofd.
En ik zei, "Kijk, mijn vriend, het zijn vragen zoals deze die ons dood houden.
En die glimmende badge, ja, die je opgepoetst houdt,
het betekent niets.»
En het betekent niets.
Wat we nodig hebben (wat we nodig hebben)
Is ver weg als een zomer in Dublin of een wandeling in de regen
We konden niet lopen (we konden niet lopen)
Met zoveel lawaai als we de stad verlaten
We trekken de wolven aan.
En ze zouden ons omver rijden.
En ons zeker opensnijden