Ride Your Bike — Sticks and Stones songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sticks and Stones" van Ride Your Bike.
Songteksten
When day peaks it’s head from the blanket
And the numbers blur on the clock
He gets up and says, «it's time to shine again»
And even when the clouds shout in thunder
He tries his best to yell back and slap from slumber
They’re just numbers, they’re just words
They’re just symbols, and they hurt
They’re just sticks and stones buried in the earth
They’re just numbers, they’re just words
They’re just symbols, and they hurt
They’re just sticks and stones buried in the earth
They’re just sticks and stones
But they break our bones
They’re just sticks, sticks and stones
While the oysters ate sand and makes pearls
It plants a speck of doubt
All I can make is sound
And how am I to take a speck of something fake and spit one cent into doubt
And how am I to feel when they stay in their shell til it’s time to spit the
masterpiece out of their mouth?
When night peaks her head from the coffin
And spreads her wings to hush the sun
She gets up and says, «it's time to fly again»
And even when the stars shine bright
She blinds even the keenest eye
While the oysters ate sand and makes pearls
It plants a speck of doubt
All I can make is sound
And how am I to take a speck of something fake and spit one cent into doubt
And how am I to feel when they stay in their shell til it’s time to spit the
masterpiece out of their mouth?
It’s just sticks and stones, sticks and stones
But they broke our bones
It’s just sticks and stones, sticks and stones
But they broke our bones
And it’ll end like it started
Songtekstvertaling
Als de dag aanbreekt, is het hoofd van de deken.
En de nummers vervagen op de klok
Hij staat op en zegt:»
En wanneer de wolken voortspruiten.
Hij doet z 'n best om terug te schreeuwen en te slaan uit z' n slaap.
Het zijn maar getallen, het zijn maar woorden.
Het zijn maar symbolen en ze doen pijn.
Het zijn gewoon stokken en stenen begraven in de aarde.
Het zijn maar getallen, het zijn maar woorden.
Het zijn maar symbolen en ze doen pijn.
Het zijn gewoon stokken en stenen begraven in de aarde.
Het zijn maar stokken en stenen.
Maar ze breken onze botten.
Het zijn gewoon stokken, stokken en stenen.
Terwijl de oesters zand aten en parels maakten
Het plant een vlekje twijfel.
Alles wat ik kan maken is geluid
En hoe moet ik een vlekje van iets neps nemen en één cent in twijfel spuwen?
En hoe moet ik me voelen als ze in hun schulp blijven tot het tijd is om de
meesterwerk uit hun mond?
Als de nacht haar hoofd uit de kist pikt
En spreidt haar vleugels om de zon stil te houden
Ze staat op en zegt, " het is tijd om weer te vliegen»
En als de sterren zullen schitteren.
Ze verblindt zelfs het scherpste oog.
Terwijl de oesters zand aten en parels maakten
Het plant een vlekje twijfel.
Alles wat ik kan maken is geluid
En hoe moet ik een vlekje van iets neps nemen en één cent in twijfel spuwen?
En hoe moet ik me voelen als ze in hun schulp blijven tot het tijd is om de
meesterwerk uit hun mond?
Het zijn gewoon stokken en stenen, stokken en stenen.
Maar ze braken onze botten.
Het zijn gewoon stokken en stenen, stokken en stenen.
Maar ze braken onze botten.
En het zal eindigen zoals het begon