Ridan — 60 millions d'amis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "60 millions d'amis" van Ridan.
Songteksten
Et si la vie c'était une vie de désespoir,
Une lutte contre l’espoir
Que l’on croise sur le trottoir,
J’ai décidé d’y croire
Mais la lumière ne me laisse voir
La beauté de nos soirs
Que je croise dans ce miroir.
Espérons que l’espérance
Nous donne encore la chance
D’avoir de la raison
Pour pouvoir aimer la France.
Qu’avez-vous fait de nous?
Qu’avez-vous fait de vous?
Le monde est devenu fou
Sous l’emprise de la méfiance.
Quelle chance, quelle chance,
Quelle chance, quelle chance,
Quelle chance d’habiter la France.
J’ai souvent cette image
D’un monde qui n’est pas mien,
De l’admirer, de le pleurer
Sans y trouver le lien,
Comme un tableau que l’on peint
Aux nuances impossibles,
Les couleurs sont présentes
Comme un pinceau sans la cible.
On a traîné mes racines dans un océan de boue,
La vie m’a rendu fort
Pour que mes enfants vivent debout.
La France est-elle malade
Au point d’en être son fait divers?
La France est-elle si folle
Qu’elle en oublie d'être fière de vous?
J’ai connu le paradis, un beau matin d'été,
Où les gens se disent «je t’aime»
Comme dans les contes de fée,
Où les hommes ne réfléchissent
Qu’au bonheur de leur prochain,
Un vrai petit coin sympa
Où leur argent ne vaut plus rien,
Où les armes ne serviraient
Qu'à défendre nos valeurs,
Tu sais toutes celles qu’on jette
Au détriment de nos coeurs.
Tans pis si ça te dérange,
Tant mieux si ça t’arrange,
Tant pis si ça te démange,
Car au fond de nous il faut que ça change !
Si tu savais ce que j’en pense
De l'égalité des chances.
(Merci à Quentin pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
En als het leven een leven van wanhoop was,
Een strijd tegen de hoop
Dat we oversteken op de stoep,
Ik besloot het te geloven.
Maar het licht laat me niet zien
De schoonheid van onze avonden
Dat ik in die spiegel kruis.
Hoop dat hoop
Geeft ons nog steeds de kans.
Om gelijk te hebben
Om van Frankrijk te kunnen houden.
Wat heb je met ons gedaan?
Wat heb je met jezelf gedaan?
De wereld is gek geworden.
Onder de greep van wantrouwen.
Wat een geluk, wat een geluk.,
Wat een geluk, wat een geluk.,
Wat een kans om in Frankrijk te wonen.
Ik heb vaak dit beeld
Van een wereld die niet van mij is,
Om hem te bewonderen, om hem te rouwen.
Zonder de link te vinden,
Als een schilderij dat je schildert
Met onmogelijke nuances,
Kleuren zijn aanwezig
Als een borstel zonder het doel.
We sleepten mijn wortels in een oceaan van modder.,
Het leven maakte me sterk.
Zodat mijn kinderen overeind blijven.
Is Frankrijk ziek
Tot het punt dat hij iets anders doet?
Is Frankrijk zo gek?
Dat ze vergeet trots op je te zijn?
Ik kende het paradijs, een prachtige zomer ochtend,
Waar mensen zeggen " Ik hou van je»
Zoals in sprookjes,
Waar mannen niet denken
Dan naar het geluk van hun naaste,
Een heel mooi hoekje.
Waar hun geld niets waard is,
Waar geen wapens zouden worden gebruikt
Dan om onze waarden te verdedigen,
Je kent al degenen die we weggooien.
Ten koste van ons hart.
Tans Pi ' s als het je stoort,
Des te beter als het je uitkomt.,
Jammer als het jeukt.,
Want diep van binnen moeten we het veranderen !
Als je wist wat ik dacht
Gelijke kansen.
(Dank aan Quentin voor deze woorden)