Richard Julian — Man In The Hole songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Man In The Hole" van Richard Julian.
Songteksten
The X marked the spot
Where the treasure was rumored to be
Or so said the map
And so began his odyssey
Farewell to my sister
Farewell to my friends and the town
And the journey was made
And he planted his spade in the ground
So it was, he became renowned
As the man in the hole
And he dug and he dug yielding none
But a porcelain shard and a key
Came the point where the weak will succumb
But no sir, no quitter was he
Oh, my how conspicuous
A man who can stick to his guns
Said the raving young beauty
Who came bearing cinnamon buns
That she baked on the night before
For the man in the hole
And looking her over he stopped
Long enough to say, thanks for the roll
Ate the icing clean of the top
And went right back to digging his hole
She was in awe of him
Saw in him something unique
And she rose to defend him
When gossips attempted to speak
All the while with the pile growing steeper
Even she came to call him insane
He just kept digging deeper and deeper
So deep you could smell the chow mien
His family, his friends, nobody made sense anymore
Ye with no faith, go away, go away from my door
Cried the man, cried the man in the hole
Cried the man, cried the man in the hole
And he dug and he dug, and he dug
Till one morning he struck something hard
Yes, and lifting the trough from the mud
He fell to his knees, oh my God
But only the sparrows would hear
The great cheer he let go
As his call for a witness was answered
By his echo
As it ricocheted down the trail
Of the man in the hole
And so finally the ultimate twist
As the walls had grown too steep to climb
There would be no way out of the ditch
And the man saw his fatal design
So he covered the floor
With sapphires, rubies and pearls
Built a throne out of gold
Where alone he grew old in his world
Goes the tale of the man in the hole
Songtekstvertaling
De X markeerde de plek
Waar de schat zou zijn.
Of zo zei de kaart
En zo begon zijn odyssee.
Vaarwel aan mijn zus.
Vaarwel aan mijn vrienden en de stad
En de reis werd gemaakt
En hij plantte zijn schop in de grond.
Zo werd hij beroemd.
Als de man in het gat
En hij groefde en groef niets op.
Maar een porseleinen scherf en een sleutel
Kwam het punt waar de zwakken zullen bezwijken.
Maar nee meneer, hij gaf niet op.
Oh, mijn wat opvallend
Een man die bij zijn wapens kan blijven.
Zei de razende jonge schoonheid
Die kaneelbroodjes bij zich had.
Dat ze bakte op de avond ervoor
Voor de man in het gat
En toen ik haar aankeek stopte hij
Lang genoeg om te zeggen, bedankt voor de rol
At het glazuur schoon van de top
En ging meteen terug om zijn gat te graven.
Ze was onder de indruk van hem.
Zag iets unieks in hem.
En ze stond op om hem te verdedigen.
Toen roddels probeerden te spreken
De hele tijd met de stapel steeds steiler
Zelfs zij kwam hem krankzinnig noemen.
Hij bleef maar dieper en dieper graven.
Zo diep dat je de chow mien kon ruiken.
Zijn familie, zijn vrienden, niemand was meer logisch
Gij zonder geloof, ga weg, ga weg van mijn deur
Riep de man, riep de man in het gat
Riep de man, riep de man in het gat
En hij groef en hij groef, en hij groef
Tot hij op een ochtend iets hard sloeg.
Ja, en het optillen van de trog uit de modder
Hij viel op zijn knieën, Oh mijn God
Maar alleen de mussen zouden horen
De grote vreugde die hij liet gaan
Toen zijn getuigen werden verhoord.
Door zijn echo
Terwijl het afketste op het pad.
Van de man in het gat
En dus eindelijk de ultieme draai
Toen de muren te steil waren geworden om te klimmen
Er zou geen uitweg zijn uit de greppel.
En de man zag zijn fatale ontwerp
Dus hij bedekte de vloer.
Met saffieren, robijnen en parels
Bouwde een troon van goud
Waar alleen hij oud werd in zijn wereld
Gaat het verhaal van de man in het gat