Riccardo Cocciante — Il treno songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il treno" van Riccardo Cocciante.

Songteksten

E il treno corre forte il treno va lontano
e il quadro cambia sempre l dietro al finestrino
io non ho avuto il tempo di stringere la mano
io non ho avuto il tempo di dire una parola
per asciugare il pianto di una madre che resta sola
per sciogliere quel nodo che mio padre aveva in gola
Ma il treno va lontano il treno porta via
e batte un tempo strano lungo la strada mia
pi№ indietro c' un bambino col naso che gli cola
poi vengono gli amici dei tempi della scuola
l’amore chiuso al bagno con una mano sola
le canzoni sconce urlate a squarciagola
Ma il treno corre forte e il treno adesso vola
sulle distese immense di ciclamini viola
sulle colline dolci coperte da lenzuola
sopra quei balli tristi coi buchi nella suola
sopra le notti spese in cerca di puttane
sui versi di Pavese sulle promesse vane
Ma il treno corre forte su tutta la mia vita
che passa via veloce che sfugge fra le dita
risento la sua voce si riapre la ferita
la giovent№ passata per non ritornare mai pi№
Ma il treno va lontano e non si mai fermato
ma gli occhi di quest' uomo conservano il passato
e adesso vedo i visi di gente sconosciuta
che cerca nei sorrisi la libert perduta
la zingara fortuna che scopre le mie carte
che legge nella luna quale sar la sorte
Ma il treno corre forte si fermer soltanto
quando qualcuno un giorno mi chiamer nel vento
na na na na na na na na na … (ad libitum)

Songtekstvertaling

En de trein rijdt hard de trein gaat ver
en de foto verandert altijd L achter het venster
Ik had geen tijd om handen te schudden.
Ik had geen tijd om iets te zeggen.
om het huilen te drogen van een moeder die alleen blijft
om die knoop los te maken die mijn vader in zijn keel had.
Maar de trein gaat ver de trein neemt weg
en het is beter dan een vreemde tijd onderweg.
daar is een kind met een loopneus.
dan komen de Vrienden van de schooldagen
Liefde gesloten naar de badkamer met één hand
the dirty songs howled to tear
Maar de trein rijdt sterk en de trein vliegt nu
op de immense uitgestrektheid van paarse cyclamen
op de beschutte bergen.
over die trieste dansen met gaten in de zool
's nachts op zoek naar hoeren.
over de verzen van Pavese over de ijdele Beloften.
Maar de trein rijdt mijn hele leven sterk
dat gaat snel voorbij dat ontsnapt tussen de vingers
Ik haat zijn stem. het opent de wond.
de jeugd№ doorgegeven om nooit meer terug te keren
Maar de trein gaat ver en stopt nooit.
maar de ogen van deze man bewaren het verleden.
en nu zie ik de gezichten van onbekende mensen
op zoek naar verloren vrijheid in glimlachen
het zigeuner fortuin dat mijn kaarten ontdekt
wie leest in de maan wat het lot zal zijn
Maar de trein rijdt sterk als fermer alleen
als iemand me op een dag in de wind roept
na na na na Na Na Na Na ... (ad libitum)