Rest Among Ruins — Nothing Else songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nothing Else" van Rest Among Ruins.
Songteksten
Could we savor these early hours
If we’re speaking with our backs turned
To each other or are we here
Just to be alone?
I am right here in front of you
Why is it that you don’t speak
I rose from the hospital bed to find you in the city
But you look through me as if I’m a ghost
I’ve left the clues from our past
Yet the path you won’t follow
What more can I do to step into your view
Could we savor these early hours
If we’re speaking with our backs turned
To each other or are we here
Just to be alone?
There is nothing else
That I can say
It seems the memories have
Only remained with me Was it the least of your worries that I arise
Without any scars from the wreck
I can’t bear to ask these questions
Since you don’t even seem to know my face
I’ve left the clues from our past
Yet the path you won’t follow
What more can I do To step into your view
There is nothing else
That I can say
It seems the memories have
Only remained with me So to the mirror I turn to see
Questioning my reflection
Never before was there a need to fear
So why is there one now?
There is nothing else
That I can say
It seems the memories have
Only remained with me There is nothing else
That I can say
It seems the memories have
Only remained with me
Songtekstvertaling
Kunnen we genieten van deze vroege uren
Als we praten met onze rug omgedraaid
Aan elkaar of zijn we hier
Alleen om alleen te zijn?
Ik sta hier voor je.
Waarom praat je niet?
Ik stond op uit het ziekenhuisbed om je in de stad te vinden.
Maar je kijkt door me heen alsof ik een geest ben.
Ik heb de aanwijzingen uit ons verleden achtergelaten.
Maar het pad dat je niet zult volgen
Wat kan ik nog meer doen om in uw visie te stappen?
Kunnen we genieten van deze vroege uren
Als we praten met onze rug omgedraaid
Aan elkaar of zijn we hier
Alleen om alleen te zijn?
Er is niets anders.
Dat kan ik wel zeggen.
Het lijkt erop dat de herinneringen
Ik ben alleen gebleven, Was het de minste van je zorgen dat ik opkwam.
Zonder littekens van het wrak
Ik kan het niet verdragen om deze vragen te stellen.
Omdat je mijn gezicht niet eens lijkt te kennen.
Ik heb de aanwijzingen uit ons verleden achtergelaten.
Maar het pad dat je niet zult volgen
Wat kan ik nog meer doen om in uw visie te stappen?
Er is niets anders.
Dat kan ik wel zeggen.
Het lijkt erop dat de herinneringen
Alleen bleef ik bij me dus naar de spiegel draai ik me om om te zien
Mijn reflectie in twijfel trekken
Nooit eerder was er een behoefte om te vrezen
Waarom is er nu een?
Er is niets anders.
Dat kan ik wel zeggen.
Het lijkt erop dat de herinneringen
Alleen bij mij gebleven is er niets anders
Dat kan ik wel zeggen.
Het lijkt erop dat de herinneringen
Bleef alleen bij mij