Renaud — Mon Paradis Perdu songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mon Paradis Perdu" van Renaud.
Songteksten
Mon paradis perdu c’est mon enfance
A jamais envolée, si loin déjà
La mélancolie s’acharne, quelle souffrance
J’ai eu dix ans, je n’les ai plus, et je n’en reviens pas
Les souvenirs s’estompent et le temps passe
La vie s'écoule, la vie s’enfuit, et c’est comme ça
Léo a dit «avec le temps, va, tout s’efface»
Sauf la nostalgie qui sera toujours là
Où sont-elles mes cabanes dans les bois?
Et mes soldats de plomb?
Où sont Akim et Bleck le Roc et puis Zembla?
Sont-ils morts pour de bon?
Ils sont là, chaque seconde au fond de moi
Mon paradis perdu c’est mon enfance
Qui était douce comme le miel quelquefois
Auprès de mes frères et mes sœurs quand, en silence
Nous écoutions les belles histoires de mon gentil Papa
Où sont-ils mes châtaigniers et mes torrents
Des Cévennes de mon cœur?
Où est-elle, ma bête du Gévaudan
Qui me faisait si peur?
Ils sont là, chaque seconde au fond de moi
Où est-il mon vieux vélo tout déglingué?
Ma panoplie de Zorro, mon Jokari?
Ma canne à pêche en bambou, et les allées
Du parc Montsouris?
Ils sont là, chaque seconde au fond de moi
Mon paradis perdu c’est mon enfance
A jamais envolée, si loin déjà
Mon paradis perdu c’est l’innocence
Que je retrouve en toi
Mon enfant, ma Lolita…
Songtekstvertaling
Mijn verloren paradijs is mijn jeugd
Heeft nog nooit gevlogen, tot nu toe al
Melancholie woedt, wat een lijden
Ik was tien jaar oud, Ik heb ze niet meer, en ik kan het niet geloven.
Herinneringen vervagen en de tijd verstrijkt
Het leven stroomt, het leven vlucht, en zo is het.
Leo zei: "mettertijd, ga, alles gaat weg»
Behalve de nostalgie die er altijd zal zijn.
Waar zijn mijn hutten in het bos?
Hoe zit het met mijn leidende soldaten?
Waar zijn Akim en Bleck de rots en dan Zembla?
Zijn ze voorgoed dood?
Ze zijn er, elke seconde diep in me.
Mijn verloren paradijs is mijn jeugd
Dat was soms zo lief als honing.
Aan mijn broeders en zusters wanneer, in stilte
We luisterden naar de mooie verhalen van mijn lieve vader.
Waar zijn mijn kastanjes en torrents?
Cévennes van mijn hart?
Waar is ze, mijn beest van de Gevaudan?
Wie heeft me zo bang gemaakt?
Ze zijn er, elke seconde diep in me.
Waar is mijn oude fiets ontdooid?
Mijn panoply van Zorro, mijn Jokari?
Mijn bamboehengel en de steegjes
Montsouris Park?
Ze zijn er, elke seconde diep in me.
Mijn verloren paradijs is mijn jeugd
Heeft nog nooit gevlogen, tot nu toe al
Mijn verloren paradijs is onschuld
Dat ik in je vind
Mijn kind, mijn Lolita…