Renaissance — The Flood At Lyons songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Flood At Lyons" van Renaissance.
Songteksten
You lie in peaceful slumbers
But yet so proud
So safe the second city
Houses reach the skyline and
Far below the narrow streets that sing
With the movement of the crowd
No break from daily changes
As life goes on Secure as French men can be Fill your time with love and wine
And in your heart you’ll know as long as you
There will always be a song
Then on a winter’s day
With your face against the cold and rain
In the wind there’s changes
The rivers rise
The water grips the town — tears fill her eyes
I’m standing here which way to go The crossroads call, but they don’t know
Midnight, caught inside
I’m standing here, could all be lost
The crossroads call
You’ve stood so long
It weaves the strangest picture
Of silky thread
The shadows cast reflection
Lyons as the water’s bed
Trees that stand look straight ahead
And search for a sight of distant land
This was a winter’s day
In your heart you felt the cold and rain
Change the wind to silence
There’s not a sound
Silver patterns run and dance
Upon the ground
I’m standing here which way to go The crossroads call, but they don’t know
Midnight, caught inside
I’m standing here, could all be lost
The crossroads call
You’ve stood so long
Songtekstvertaling
Je ligt in vredige slaap.
Maar toch zo trots
Zo veilig de tweede stad
Huizen bereiken de skyline en
Ver onder de smalle straatjes die zingen
Met de beweging van de menigte
Geen onderbreking van dagelijkse veranderingen
Als het leven doorgaat, zo veilig als Franse mannen, vul je tijd met liefde en wijn.
En in je hart weet je het zo lang als je
Er zal altijd een lied zijn
Dan op een winterdag
Met je gezicht tegen de kou en de regen
In de wind zijn er veranderingen
De rivieren stijgen
Het water grijpt de stad — tranen vullen haar ogen
Ik sta hier waar ik heen moet, maar ze weten het niet.
Middernacht, gevangen binnen.
Ik sta hier, het kan allemaal verloren zijn.
Het kruispunt
Je hebt zo lang gestaan.
Het weeft het vreemdste beeld
Van zijde
De schaduwen werpen reflectie
Lyons als het waterbed
Bomen die recht vooruit kijken
En op zoek naar een zicht van ver land
Dit was een winterdag
In je hart voelde je de kou en de regen
Verander de wind in stilte.
Er is geen geluid.
Zilveren patronen rennen en dansen
Op de grond
Ik sta hier waar ik heen moet, maar ze weten het niet.
Middernacht, gevangen binnen.
Ik sta hier, het kan allemaal verloren zijn.
Het kruispunt
Je hebt zo lang gestaan.