Reinhard Mey — Mein Berlin songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mein Berlin" van Reinhard Mey.

Songteksten

Ich weißdass auf der Straße hier kein einziger Baum mehr stand
Ruinen in den Himmel ragten schwarz und leergebrannt
Und über Bombenkrater hingen Wind von Staub und Ruß
Ich stolperte in Schuhen viel zu großfür meinen Fuß
Neben meiner Mutter her die Feldmütze über den Ohren
Es war Winter '46 ich war 4 und halbgefroren
Über Trümmerfelder und durch Wälder von verglühtem Stahl
Und wenn ich heut die Augen schließe seh ich alles noch ein Mal
Das war mein Berlin, mein Berlin, mein Berlin
In leeren BOllerwagen über Kopfsteinpflaster ziehn
Das war mein Berlin
Da warn Schlagbäume, da waren Straßensperren über Nacht
Dann das Dröhnen in der Luft und da war die ersehnte Fracht
Der Dacotas und der Skymasters und sie wendeten das Blatt
Und wir ahnten die Völker der Welt schauten auf diese Stadt
Da waren auch meine Schultage in dem roten Backsteinbau
Lange Strümpfe kurze Hosen und ich wurd und wurd nicht schlau
Dann der Junitag als der Potsdammer Platz in Flammen stand
Ich sah Menschen gegen Panzer kämpfen mit der bloßen Hand
Das war mein Berlin, mein Berlin, mein Berlin
Menschen die im Kugenhagel ihrer Menschenbrüder fliehn
Das war mein Berlin
Da war meine Sturm-und-Drang-Zeit und ich sah ein Stück der Welt
Und kam heim und fand die Hälfte meiner Welt war zugesperrt
Da warn Fenster hassdicht zugemauert und bei manchem Haus
Hingen zwischen Steinen noch die Vorhänge zum Westen raus
Wie oft hab ich mir die Sehnsucht wie oft meinen Verstand
Wie oft hab ich mir den Kopf an dieser Mauer eingerannt
Wie oft bin ich dran verzweifelt, wie oft stand ich sprachlos da Wie oft hab ich sie gesehn, bis ich sie schließlich nicht mehr sah
Das war mein Berlin, mein Berlin, mein Berlin
Widerstand und Widersprüche, Wirklichkeit und Utopie
Das war mein Berlin
Ich weiß, dass auf der Straße hier kein einzger Baum mehr stand
Ruinen in den Himmel ragten schwarz und leergebrannt
Jetzt steh ich hier nach soviel Jahrn und glaub es einfach nicht
Die Bäume die hier stehn sind fast genauso alt wie ich
Mein ganzes Leben hab ich in der halben Stadt gelebt
Was sag ich jetzt wo ihr mir auch die andre Hälfte gebt
Jetzt steh ich hier und meine Augen sehen sich nicht satt
An diesen Bildern Freiheit endlich Freiheit über meiner Stadt
Das ist mein Berlin, mein Berlin, mein Berlin
Gibts ein schön'res Wort für Hoffnung, Aufrecht gehen nie mehr knien
Das ist mein Berlin

Songtekstvertaling

Ik weet dat er geen enkele boom over was op de weg.
Ruïnes in de lucht waren zwart en verbrand tot de grond
En boven bomkraters hing Wind van stof en roet
Ik struikelde in schoenen veel te groot voor mijn voet
Naast mijn moeder ligt de pet boven de oren.
Het was Winter ' 46 Ik was 4 en half bevroren
Over velden van puin en door bossen van verglaasd staal
En als ik vandaag mijn ogen sluit zie ik het allemaal weer
Dat was mijn Berlijn, mijn Berlijn, mijn Berlijn.
Zet kasseien aan de kant in lege bulldozers
Dat was mijn Berlijn.
Er waren wegversperringen waarschuwing, Er waren wegversperringen in de nacht
Toen het gebrul in de lucht, en er was de verlangde-naar vracht
De Dacotas en de Skymasters hebben het tij gekeerd.
En we wisten dat de mensen van de wereld naar deze stad keken.
Er waren ook mijn schooldagen in het rode bakstenen gebouw.
Lange kousen Korte broek en ik werd en werd niet slim
Toen de dag van juni toen de Potsdammer Platz in vlammen opging
Ik zag mensen met hun blote handen tanks bevechten.
Dat was mijn Berlijn, mijn Berlijn, mijn Berlijn.
Mensen die vluchten in de hagel van kogels van hun menselijke broeders
Dat was mijn Berlijn.
Er was mijn storm-en-drang tijd en ik zag een stuk van de wereld
En kwam thuis, en ontdekte dat de helft van mijn wereld stil was.
Want ramen waarschuwen hatelijk dichtgemetseld en met veel een huis
Tussen de stenen hangen nog steeds de gordijnen naar het westen
Hoe vaak heb ik het verlangen hoe vaak mijn geest
Hoe vaak heb ik mijn hoofd tegen deze muur geramd?
Hoe vaak ik wanhopig ben, hoe vaak ik daar sprakeloos stond, hoe vaak ik haar zag, totdat ik haar eindelijk niet meer zag.
Dat was mijn Berlijn, mijn Berlijn, mijn Berlijn.
Verzet en tegenstellingen, realiteit en utopie
Dat was mijn Berlijn.
Ik weet dat er geen enkele boom over was op de weg.
Ruïnes in de lucht waren zwart en verbrand tot de grond
Nu sta ik hier na zoveel jaren en geloof het gewoon niet.
De bomen die hier staan zijn bijna zo oud als ik.
Mijn hele leven heb ik in de halve stad gewoond.
Wat zeg ik nu je me de andere helft geeft?
Nu sta ik hier en mijn ogen zien er niet vol uit.
Op deze foto ' s eindelijk vrijheid boven mijn stad
Dit is mijn Berlijn, mijn Berlijn, mijn Berlijn
Er is een mooi woord voor Hoop, Loop rechtop en kniel nooit meer.
Dit is mijn Berlijn.