Reinhard Mey — Grenze songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Grenze" van Reinhard Mey.
Songteksten
Der fremde Mann aus dem Osten gab
Mir diesen fingerlangen Gewindestab
Aus graubeschlagenem Chromnickelstahl.
«Dieser Bolzen hier», sagte er, «war einmal
Die Verbindung an dem Zaun aus Streckmetall
Der hinter der Grenze fast berall
Als die letzte unnehmbare Hrde galt,
Und den Bolzen, den lst du nicht mit Gewalt
Und auch nicht mit Geduld und auch nicht mit List,
Weil er einmal verschraubt nicht zu lsen ist.
Ich geb ihn dir, sieh ihn dir gut an,
Es kleben Trnen und Blut daran.»
Mit diesen Worten lie er mich steh’n,
Unglubig begann ich daran zu dreh’n.
Und langsam wurd' es mir unheimlich,
Die Muttern an den Hnden drehten sich,
Doch sie drehten ins Leere oder drehten mit,
Das Gewinde fasste einfach keinen Tritt.
Ich zog, ich drckte, ich versucht' es nochmal,
Dieser Bolzen war einfach teuflisch genial.
Ich begriff, diesen Stab mit den Rundkappen drauf
Kriegt kein Schraubenschlssel der Welt wieder auf.
Ich hielt ihn in der Hand zur Faus geballt,
Und bei dem Gedanken berlief es mich kalt.
Wie manche Flucht dran gescheitert sein mag,
Wo die Freiheit schon zum Greifen nahe lag.
Wo das Sperrgebiet schon berwunden war
Und Signalzaun und Todesstreifen sogar.
Die Patrouille vorbei, sie war’n immer zu zweit
Und die Wachen im Turm in der DUnkelheit,
Die Maschinenpistolen in Anschlag gebracht
Und ihre Fernglser durchsuchen die Nacht.
Da blitzen Scheinwerfer auf, pltzlich alles taghell
Und Rufe und Schsse und Hundegebell.
Hinter Sperrgraben, Minen, Stacheldrahtverhau’n
Im Lichtkegel gestrandet am letzten Zaun.
Und ich frage mich, unter welcher Stirn,
Songtekstvertaling
De vreemde man uit het Oosten gaf
Voor mij, deze vinger-lengte schroefdraad
Gemaakt van grijs chroom nikkelstaal.
"Deze bout hier," zei hij, " was eens
De aansluiting op het hek van geëxpandeerd metaal
Bijna overal achter de grens
Als de laatste onaanvaardbare Hrde werd beschouwd,
En de bout, je Gebruikt geen kracht
En ook met geduld en niet met een lijst,
Omdat het ooit verpest is om niet naar lsen te gaan.
Ik geef het aan jou, kijk er goed naar.,
Tranen en bloed plakken eraan.»
Met deze woorden liet hij me staan,
Ik begon hem aan te zetten.
En langzaam werd het eng voor mij.,
De noten op de handen draaien,
Maar zij veranderden in de leegte of veranderden met,
De draad nam gewoon geen trap.
Ik trok, ik duwde, ik probeerde het opnieuw,
Deze bout was gewoon duivels geweldig.
Ik begreep deze stok met de ronde petten erop.
Ik krijg geen moersleutel terug.
Ik hield hem in zijn hand tegen de Faus geklemd,
En toen dacht ik dat het koud werd.
Hoe een ontsnapping mislukt kan zijn,
Waar vrijheid al binnen handbereik was.
Waar het verboden gebied al gewond was.
En signaalhek en doodstrip zelfs.
De patrouille kwam langs, het waren er altijd twee.
En de bewakers in de toren in de duisternis,
De machinegeweren stopten.
En hun field-bril de nachtbladeren.
Sinds koplampen aan zijn, is alles ineens helder.
En geschreeuw en schoten en geblaf.
Achter een mijnbarrière, prikkeldraad verstrengeling ' n dig
Gestrand in de lichtkegel bij het laatste hek.
En ik vraag me af onder welk voorhoofd,