Reinhard Mey — Die Mauern Meiner Zeit songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Die Mauern Meiner Zeit" van Reinhard Mey.
Songteksten
Erinn’rungen verblassen, und des Tages Ruhm vergeht,
Die Spuren, die wir heute zieh’n, sind morgen schon verweht.
Doch in uns ist die Sehnsucht, da etwas von uns bleibt,
Ein Fuabdruck am Ufer, eh' der Strom uns weitertreibt.
Nur ein Graffiti, das sich von der grauen Wand abhebt,
So wie ein Schrei, der sagen will: «Schaut her, ich hab' gelebt!»
So nehm' ich, was an Mut mir bleibt, und in der Dunkelheit
Sprhe ich das Wort «Hoffnung» auf die Mauern meiner Zeit.
Die Herzen sind verschlossen, die Blicke leer und katt.
Brderlichkeit kapituliet vor Zwietracht und Gewalt,
Und da ist so viel Not und Sorge gleich vor unsrer Tr,
Und wenn wir ein Kind lcheln sehn, so weinen zehn dafr.
Der Himmel hat sich abgewandt, die Zuversicht versiegt.
Manchmal ist’s, als ob alle Last auf meinen Schultern liegt.
Doch tief aus meiner Ohnmacht und aus meiner Traurigkeit
Sprhe ich das Wort «Hoffnung» auf die Mauern meiner Zeit.
Um uns regiert der Wahnsinn, und um uns steigt die Flut.
Die Welt geht aus den Fugen, und ich rede noch von Mut.
Wir irren in der Finsternis, und doch ist da ein Licht,
Ein Widerschein von Menschlichkeit, ich berseh' ihn nicht.
Und wenn auf meinem Stein sich frech das Unkraut wiegt im Wind,
Die Worte «Ewig unvergessen» berwuchert sind,
Bleibt zwischen den Parolen von Ha und Bitterkeit
Vielleicht auch das Wort «Hoffnung» auf den Mauern jener Zeit.
Songtekstvertaling
Herinneringen vervagen, en de glorie van de dag vervaagt,
De sporen die we vandaag trekken zijn morgen al weg.
Maar in ons zit het verlangen naar iets dat van ons over blijft.,
Een voetafdruk op de kust, voordat de stroming ons verder drijft.
Gewoon een Graffiti dat opvalt van de grijze muur,
Als een schreeuw die wil zeggen: "Kijk hier, Ik heb geleefd!»
Dus neem ik de moed die mij rest, en in de duisternis
Ik sprenkel het woord "hoop" op de muren van mijn tijd.
De harten zijn gesloten, de ogen leeg en katt.
Broederschap geeft toe aan verdeeldheid en geweld.,
En er is zoveel nood en zorgen net voor onze Tr,
En als we een kind zien lachen, huil dan tien dafr.
De hemel heeft zich afgekeerd, het vertrouwen is opgedroogd.
Soms is het alsof alle last op mijn schouders rust.
Maar diep uit mijn machteloosheid en uit mijn verdriet
Ik sprenkel het woord "hoop" op de muren van mijn tijd.
Waanzin heerst om ons heen, en het tij stijgt om ons heen.
De wereld gaat uit zijn dak, en ik heb het nog steeds over moed.
We dwalen in de duisternis, en toch is er een licht,
Een weerspiegeling van de mensheid, ik zie het niet.
En wanneer op mijn steen brutaal het onkruid zwaait in de Wind,
De woorden "eeuwigdurend onvergetelijk" zijn overgroeid,
Tussen de slogans van Ha en bitterheid
Misschien ook het woord "hoop" op de muren van die tijd.