Reinhard Mey — Der Bruder songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Der Bruder" van Reinhard Mey.

Songteksten

Ich komm' raus aus dem khlen Fastfood-Restaurant, am frhen Nachmittag in Gottes eig’nem Land, zwischen Cottondale und Springfield irgendwo am Highway
Wie ein Faustschlag kommt die Hitze, und kein Windhauch regt sich, die
Cola-Dose in meiner Hand beschlgt, und das grosse, grne Mietauto da vorne
Auf dem Parkplatz, das ist mein’s.
Drei Tage hab' ich noch, das heisst: drei
Tage nur, 'ne Woche Urlaub — viel zu kurz fr so eine Tour, du bleibst immer
An der Oberflche, tiefer siehst du einfach nicht.
Ich lass' mich hinters Steuer fall’n, lass' den Motor an, die Knpfchen geh’n
von ganz alleine
Runter, und dann faucht die Klimaanlage mir den Alabama-Sommer vom Gesicht.
Und als ich aufseh', steht da dieser Mann neben mir, ein Schwarzer, und er Legt die Hand auf meine Tr, legt seine Hand auf den Trgriff aus blitzendem
Chrom,
Und er hlt ein bekritzeltes Stck Papier an die grngetnte
Seitenscheibe, und ich kann mit Mhe nur ein Wort entziffern: irgendwas wie
«home».
Total daneben und ziemlich abgerissen sieht er aus: «Pass auf,
Gleich holt er seine 44er-Magnum raus», genau wie ich es im Kino tausendmal
Gesehen hab'.
Er lchelt mde, und seine Zhne schimmern weiss, aus seinen
Haaren und von seinem Gesicht perlt der Schweiss in glnzenden Rinnsalen in Sein zerschliss’nes T-Shirt hinab.
Und mein Polster ist weich und das Six-Pack zur Hand, und der Motor suselt
Wie ein Morgendwind im Stand,
Und das Leder ist glatt und khl an meiner Haut.
Du hast ein Auto, das ist dreimal so lang wie dick, du bist allein,
Und du hast Zeit, du meidest seinen Blick, hast du Angst oder was,
Oder denkst du, dass er dir die Cola klaut?
Und ich schttle den Kopf: «Wirklich, Mann, tut mir leid!», das Thermometer
Steht auf 104 Grad Fahrenheit, die Reifen quietschen beim Rangier’n auf dem
Weichen, klebrigen Asphalt.
Und ich seh' ihn auf dem glhend heissen
Parkplatz steh’n, ich kann ganz deutlich dieses traurige Lcheln seh’n, und
Im Rckspiegel die grosse, unschlssige, gottverlassene Gestalt.
Die Strasse zieht sich im flirrenden Licht vor mir hin, mir geht diese
Begegnung einfach
Nicht aus dem Sinn, wie er fragend in der abgeriss’nen Latzhose vor mir
Stand.
Und du malst dir gleich 'nen ganzen Horrorfilm aus — ein Feldarbeiter
War das, wollte nichts als nach Haus, und du lsst den Menschenbruder
Einfach steh’n am Strassenrand!
«Hast ihm das Fenster nicht mal einen Spaltbreit aufgemacht, du hast nur
Weggeseh’n, nur weggeseh’n!» grummelt der V8, und die Aircondition zischt:
«Ein schner Menschenfreund bist du!», und die Reifen summen: «Hat man so Was schon geseh’n: lsst den Bruder auf dem sonnenglhenden Parkplatz
Steh’n!», und die Fugen in der Fahrbahn rumpeln: «So kommst du nicht zur
Ruh'!»
Die nchste Ausfahrt raus und wenden und den Weg zurck, 'ne halbe Stunde
Weg, und mit 'nem kleinen bisschen Glck ist er noch da, und ich schwr’s,
Dann fahr' ich ihn hin, wohin immer er will.
Lass ihn nur da sein, nur 'ne
Viertelstunde noch, nur drei Minuten, geh nicht weg, Mann, ich fahr' dich
Doch — und da endlich liegt der Parkplatz, und er ist verwaist und still.
Manchmal glaub' ich, ihn zu seh’n da am Strassenrand, manchmal knnt' ich
Schwr’n, ich hab' ihn wiedererkannt: Ist es nicht der, der die Wsche holt
Und dir das Essen bringt?
Ist es nicht der, der deinen Wagen durch die
Waschanlage fhrt, im Hotel die Messinggriffe putzt, die Hecke schert? Der
Zum Piano in der Bar fr angetrunk’ne Nadelstreifen Gospel singt?
Immer der, der auf der falschen Stadtseite wohnt, immer den hrteren Job und
Immer schlechter entlohnt, immer der, den man einfach mit «du» anspricht,
Immer der mit dem zerschlissenen Overall, immer wach, immer Alarm, immer und
berall, immer der mit dem enttuschten Lcheln im Gesicht!

Songtekstvertaling

Ik kom uit het coole fastfood Restaurant in de vroege middag in Gods eigen land, tussen Cottondale en Springfield ergens op de snelweg
Als een klap van een vuist komt de hitte, en geen adem van de wind beweegt,
Cola blik in mijn Hand mistte, en de grote, groene huurauto daar voor
Op de parkeerplaats, die is van mij.
Ik heb nog drie dagen.
Alleen Dagen, een week vakantie-veel te kort voor zo ' n Tour, je blijft altijd
Aan de oppervlakte, dieper zie je gewoon niet.
Ik liet mezelf achter het stuur vallen 'n, laat de motor aan, de knoppen gaan' n
eentje
Neer, en dan sist de airco de zomer van Alabama van mijn gezicht.
En als ik opkijk, staat er een man naast me, een zwarte man, en hij legt zijn Hand op mijn kofferbak, legt zijn Hand op het handvat van de bliksem,
Chroom,
En hij schrijft een stukje papier op de grngetnte
Zijraam, en ik kan maar één woord ontcijferen met Mhe: zoiets als
«huis».
Helemaal verkeerd en helemaal verscheurd het lijkt: "kijk uit,
Hij staat op het punt zijn 44 Magnum eruit te trekken, net zoals ik duizend keer deed in de bioscoop
Ik zag het.
Hij glimlacht mde, en zijn Zhne glimt wit van zijn
Haar en van zijn gezicht het zweet in sprankelende druppelt naar beneden in zijn versleten T-Shirt.
En mijn kussen is zacht en het Six-Pack bij de hand, en de motor zoemt
Als een ochtendwind,
En het leer is glad en khl op mijn huid.
Je hebt een auto die drie keer zo lang is als dick, je bent alleen,
En je hebt tijd, je vermijdt zijn blik, ben je bang of wat,
Of denk je dat hij je Coke steelt?
En ik schud mijn hoofd: "echt, Man, het spijt me!", thermometer
Staat op 104 graden Fahrenheit, de banden piepen bij het ranselen op de
Zacht, plakkerig asfalt.
En ik zie hem op het gloeiende hete
Parkeerstand n, IK kan duidelijk deze trieste glimlach zien, en
In de spiegel het grote, fuzzy, godvergeten figuur.
De straat strekt zich uit in het glinsterende licht voor me, dit
Eenvoudige ontmoeting
Niet uit het hoofd, zoals hij vroeg in de scheurde dungarees voor me.
Staan.
En je schildert jezelf een hele horrorfilm - een veldwerker
Was dat, wilde niets anders dan thuis, en je liet de menselijke broer
Ga gewoon langs de weg staan!
"Je hebt het venster niet eens geopend een opening breedte, je
Kijk weg, kijk weg!"moppert de V8, en de airco sist:
"Je bent een echte filantroop!", en de banden neuriën: "heb je zoiets gezien: laat de broer op de zonnige parkeerplaats
Sta op!", en de gewrichten in de galerij Rumble: "dus je komt niet naar de
Rust!»
De volgende afslag en draai en de terugweg, ' ne half uur
Weg, en met een beetje geluk is hij er nog, en ik zweer het.,
Dan breng ik hem waar hij wil.
Laat hem er gewoon bij zijn.
Nog 15 minuten, nog maar 3 minuten, ga niet weg, man, Ik breng je
Maar-en tenslotte is er de parkeerplaats, en hij is wees en rustig.
Soms denk ik dat ik hem daar zie langs de weg, soms kan ik
SWR ' n, ik herkende hem: is het niet degene die de as ophaalt?
En je het eten brengen?
Is het niet hij die uw auto door de
Car wash fhrt, reinigt de koperen handgrepen in het Hotel, scheert de heg? De
Naar de Piano in de Bar voor het drinken van een krijtstreepje zingt?
Altijd degene die aan de verkeerde kant van de stad woont, altijd de hrteren baan en
Altijd slechter betaald, altijd degene die je gewoon met " u" ,
Altijd degene met de Versleten jumpsuit, altijd wakker, altijd alert, altijd en
overal, altijd degene met de ongesneden glimlach op zijn gezicht!