Reinhard Mey — Chet songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Chet" van Reinhard Mey.
Songteksten
Wir durften in den Laden damals ja noch gar nicht rein
Und wenn sie dich erwischten, gab es jede Menge Ärger
Ich sah grimmig aus und cool, um ‘n bisschen älter zu erschein‘
Vor dem Jazz-Tempel Augsburger Straße, Ecke Nürnberger
In meinem Ami-Parka lungerte ich rum vorm Notausgang
Manchmal kam jemand raus und ließ die Tür kurze Zeit offen
Und mit dem warmen Rauch, der nass und schwer ins Freie drang
Kamen Fetzen von Musik und ich stand wie vom Schlag getroffen
Ich kam fast jeden Abend, hab an der Eisentür gelauscht
Mal kam eine Bedienung raus, «Na, Kleiner, das könnte dir so passen!»
Und ich hab meine Briefmarkensammlung bei ihr eingetauscht
Dafür hat sie mich von der Garderobe aus zuhören lassen
Da spielten sie: Bob Whitlock, Bass, verzückt und selbstverlor‘n
Saxophon Gerry Mulligan, um den sich alles drehte
«Das Uhrwerk» Chico Hamilton, und mir klingt‘s heut noch in den Ohr‘n:
Der liebe Gott himself: Mister Chet Baker, Trompete!
Und wenn er spielte, dann war‘s als ob die Welt ringsum versank
Den Blick in sich gekehrt, ließ er die Melodien entstehen
In einem klaren, schwerelosen und lupenreinen Klang
Ich hielt den Atem an, mir sollte nicht ein Ton entgehen
Und er spielte noch genial, als er schon an der Nadel hing
Entzug, Rückfall, Entzug, das Leben ging ihm aus den Fugen
Und er spielte wie ein Engel, als er durch die Hölle ging
Und sie ihm bei ‘ner Keilerei alle Zähne ausschlugen
An Abenden wie heut, wenn ich ihn in alten Platten such
Will sich ein andres Foto durch die Hochglanzcover blenden:
Das Bild des Todgeweihten, um den Hals das weiße Tuch
Das silbern funkelnde Instrument in knöchernen Händen
Dann ist‘s, als setzte er‘s mit schmalen, blassen Lippen an
Als wenn ein Blues legato, federleicht vorüberwehte —
In Amsterdam verreckt nachts 3 Uhr 10 auf der Straße ein Mann
The God Father himself, Mister Chet Baker, Trompete
Songtekstvertaling
We mochten toen niet in de winkel zijn.
En toen ze je pakten, waren er veel problemen.
Ik zag er grimmig en cool uit om wat ouder te lijken.
Voor de Jazztempel Augsburger Straße, op de hoek van Nürnberger
In mijn Ami-Parka sprong ik voor de nooduitgang.
Soms kwam iemand naar buiten en liet de deur even open.
En met de warme rook, die vochtig en zwaar in de open lucht doordrong.
Er kwamen stukjes muziek en ik stond alsof ik getroffen werd door de klap.
Ik kwam bijna elke avond, luisterde naar de ijzeren deur
Toen een ober naar buiten kwam, " nou, kleintje, dat zou je zo kunnen passen!»
En ik ruilde mijn postzegelverzameling met haar.
Maar ze liet me luisteren van de garderobe
Daar speelden ze: Bob Whitlock, Bass, verrukkelijk en zelfgenoegzaam.
Saxofoon Gerry Mulligan, om wie alles draaide
"The clockwork" Chico Hamilton, en het klinkt nog steeds in mijn oor vandaag:
Meneer Chet Baker, trompet!
En toen hij speelde, was het alsof de wereld overal zonk.
Hij draaide zijn blik in zichzelf, Hij creëerde de melodieën
In een helder, gewichtloos en vlekkeloos geluid
Ik hield mijn adem in, Ik mag geen geluid missen
En hij speelde briljant toen hij al aan de naald hing.
Ontwenning, terugval, ontwenning, het leven ging uit zijn hand.
En hij speelde als een engel, terwijl hij door een hel ging.
En ze sloegen al zijn tanden uit in een gevecht.
Op avonden als vandaag, als ik hem zoek in oude platen
Wil een andere foto verblinden door de glanzende covers:
Het beeld van de verdoemde, rond de nek de witte doek
Het zilveren fonkelende Instrument in benige handen
Dan is het alsof hij het op deed met smalle, bleke lippen.
Alsof een Blues legato, licht als een veer —
In Amsterdam sterft er om 3.10 uur een man op straat.
De vader van God zelf, Meneer Chet Baker, trompet