Reinhard Mey — 3. Oktober '91 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "3. Oktober '91" van Reinhard Mey.
Songteksten
Ein ungewohnter Hauch von Feiertag liegt auf der Stadt.
Kein Stau, kein LŠrm, die Schienen der Strassenbahn glaenzen matt
n der Vormittagssonne. Noch ein Spaetsommeridyll!
Die Laeden sind geschlossen, all die Fahnen haengen still.
Seit vierundzwanzig Jahr’n ist Mehmet in der Giesserei.
Seit vierundzwanzig Jahr’n kommt er hier jeden Tag vorbei.
Heut hat er keine Eile. Er kann im Voruebergehn im TV-Shop im Schaufenster die Feierstunde sehn:
Dreiduzendfach der Praesident von einer Monitorwand,
Und es geht um Recht und Freiheit — fuer jeden in diesem Land.
Mehr als die Haelfte seines Lebens arbeitet er hier.
Zwei Toechter und ein Sohn sind aufgewachsen im Revier.
Seine Kollegen moegen ihn, still und gewissenhaft,
Drei Zimmer und ein Ford Escort, ja, Mehmet hat’ls geschafft,
Mit Ueberstunden auch mal ein Besuch in der Tuerkei.
Ein Angetrunk’ner streift ihn, eine kleine Rempelei,
Und lallend dreht der Mann sich um, bierduenstend und verschwitzt,
Und Mehmet sieht die Klinge nicht, die hinter ihm aufblitzt,
Und grundlos, wie von Sinnen, sticht der Fremde auf ihn ein,
Und das Fernsehbild wird dunkelrot und er faellt wie ein Stein.
Und die Leute auf der Strasse? Alle haben sie’s gesehn,
All die unbescholt’nen Muerger, die im Halbkreis um ihn stehn.
Keiner hat ihn beigestanden, keinem kommt es in den Sinn,
Ihm zu helfen, ihm zt troesten, keiner kniet sich zu ihm hin.
Und im Fernsehn dingen sie die Strophe von der Einigkeit.
Und der Notarztwagen kommt nach einer halbe Ewigkeit.
Und sie reinigen das Pflaster, dort, wo er noch eben lag.
Und eigentlich war heut fuer alle doch ein guter Tag —
Doch seit den Vier-Uhr-Nachrichten ist der Tag nicht mehr gut,
Da sind noch nur Schmerz und Trauer, und mir ist zum Heul’n
zumut'.
Songtekstvertaling
Op de stad ligt een ongebruikelijke vakantie.
Geen verkeersopstopping, geen LŠrm, de rails van de tram zijn matt
n de ochtendzon. Weer een late zomer idyll!
De winkels zijn gesloten, alle vlaggen zijn stil.
Mehmet zit al 24 jaar in de gieterij.
Hij komt hier al 24 jaar elke dag.
Vandaag heeft hij geen haast. Hij ziet de ceremonie bij de voordeur in de tv-winkel in de etalage.:
Drie dozijn keer de president van een monitor muur,
En het gaat over recht en vrijheid voor iedereen in dit land.
Meer dan de helft van zijn leven werkt hij hier.
Twee dochters en een zoon zijn hier opgegroeid.
Zijn collega ' s vinden hem aardig, rustig en gewetensvol.,
Drie kamers en een Ford Escort, Ja, Mehmet is klaar.,
Met overuren ook een bezoek aan Turkije.
Een dronkaard pakt hem, een beetje wroeging,
En dat is? de man draait zich om, bierduensend en zweterig,
En Mehmet ziet het mes niet dat achter hem flitst.,
En zonder reden, alsof hij gek is, steekt de vreemdeling hem neer.,
En de tv-foto wordt donkerrood en hij valt als een steen.
En de mensen op straat? Ze hebben het allemaal gezien.,
Al die zorgeloze Muerger die in een halve cirkel om hem heen staat.
Niemand heeft hem gesteund, het komt bij niemand op.,
Om hem te helpen, hem te troosten, knielt niemand voor hem.
En op TV doen ze het vers van eenheid.
En de ambulance komt na een halve eeuwigheid.
En ze reinigen het gips waar het nog lag.
Vandaag was een goede dag voor iedereen. —
Maar sinds het nieuws van vier uur, is de dag niet meer goed,
Er is nog steeds alleen pijn en verdriet, en ik huil
redelijk".