Rawkfist — White Rose songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "White Rose" van Rawkfist.
Songteksten
Out of the sea onto the shore there came a story
About a tear and a smile made of glory
Moved a heart reached the sun and somehow thereby
You came far on your run through the gardens
Dreadful hours in the storm and the night refused to glow
Your hope was never fading away though they didn’t let you go A final walk with your head up high and a sun that said goodbye
A rose against an army of pain and they didn’t see you cry
Hard to kneel on the ground but he is quite close
He can even be found in your white rose
Answers to questions that most only dared to whisper
You spoke out — tears are proud — courages sister
Dreadful hours in the storm and the night refused to glow
Your hope was never fading away though they didn’t let you go A final walk with your head up high and a sun that said goodbye
A rose against an army of pain and they didn’t see you cry
But soon you will rise — oh from the dark
As you faced their violence you defeated
No more drifting away — hold on to the spark!
You can grow in silence when you feel it When you feel it Once more turn around — around
Before they lay you down!
And soon you will rise with wings of freedom in peace
No more drifting away — upright and straight
You will bloom in absence
Somehow you will stay
Somehow you will stay
The way she suffered that is the tear
The smile will forever be her idea
Something survived — something she chose
Don’t say goodbye to that soft white rose!
Songtekstvertaling
Uit de zee op de kust kwam een verhaal
Over een traan en een glimlach gemaakt van glorie
Bewoog een hart bereikte de zon en op een of andere manier daardoor
Je bent ver gekomen door de tuinen.
Vreselijke uren in de storm en de nacht weigerden te gloeien
Je hoop vervaagde nooit, hoewel ze je niet een laatste wandeling lieten maken met je hoofd omhoog en een zon die afscheid nam.
Een roos tegen een leger van pijn en ze zagen je niet huilen
Moeilijk om op de grond te knielen, maar hij is heel dichtbij.
Hij zit zelfs in je witte roos.
Antwoorden op vragen die de meesten alleen maar durfden te fluisteren
Je sprak uit tranen zijn trots zuster
Vreselijke uren in de storm en de nacht weigerden te gloeien
Je hoop vervaagde nooit, hoewel ze je niet een laatste wandeling lieten maken met je hoofd omhoog en een zon die afscheid nam.
Een roos tegen een leger van pijn en ze zagen je niet huilen
Maar spoedig zul je opstaan — oh uit het donker
Terwijl je hun geweld onder ogen zag, versloeg je ze.
Niet meer wegdrijven-hou je vast aan de vonk!
Je kunt in stilte groeien als je het voelt als je het weer voelt omdraaien.
Voordat ze je neerleggen!
En binnenkort zul je opstaan met vleugels van vrijheid in vrede
Niet meer wegdrijven-rechtop en recht
Je zult bloeien in afwezigheid
Op de een of andere manier zul je blijven
Op de een of andere manier zul je blijven
De manier waarop ze leed dat is de traan
De glimlach zal voor altijd haar idee zijn.
Iets overleefde-iets wat ze koos
Neem geen afscheid van die zachte witte roos!