Raul Malo — Sombras songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sombras" van Raul Malo.

Songteksten

Quisiera abrir lentamente mis venas
mi sangre toda verterla a tus pies
para poderte demostrar que mas no puedo amar
y entonces morir despues
Y sin embargo tus ojos azules
azul que tiene el cielo y el mar
siguen cerrados para mi sin ver que estoy
aqui muriendo en mi soledad
Sombras nada mas acariciando mis manos
Sombras nada mas en el temblor de mi voz
Pude ser feliz y estoy en vida muriendo
y entre lagrimas viviendo el pasaje
mas horrendo de este drama sin final
Sombras nada mas entre tu vida y mi vida
Sombras nada mas entre tu amor y mi amor
Que breve fue tu presencie en mi vida
Que tibias fueron tus manos, tu voz
Como luciernaga llego tu luz
y dicipo las sombras de mi rincon
y yo quede como un duende temblando
sin el azul de tus ojos de mar
que siguen cerrados para mi sin ver
que estoy aqui muriendo en mi soledad
Sombras nada mas acariciando mis manos
Sombras nada mas en el temblor de mi voz
Pude ser feliz y estoy en vida muriendo
y entre lagrimas viviendo el pasaje mas
horrendo de este drama sin final
Sombras nada mas entre tu vida y mi vida
Sombras nada mas entre tu amor y mi amor.

Songtekstvertaling

Ik wil langzaam mijn aderen openen.
mijn bloed stroomt aan je voeten.
om je te laten zien dat ik niet meer kan liefhebben
en dan later sterven
En toch je blauwe ogen
blue that has the sky and the sea
ze zijn nog steeds gesloten voor mij zonder te zien dat ik
hier sterven in mijn eenzaamheid
Schaduwen niets meer mijn handen strelen
Schaduwen niets meer in het trillen van mijn stem
Ik zou gelukkig kunnen zijn en ik leef en sterf.
en tussen de tranen die de doorgang leven
vreselijk van dit eindeloze drama.
Schaduwen niets meer tussen jouw leven en mijn leven
Schaduwen niets meer tussen jouw liefde en mijn liefde
Hoe kort was uw getuige in mijn leven
Hoe warm waren je handen, je stem
Toen luciernaga uw licht kwam
en ik zeg de schaduwen van mijn hoek
en ik stond als een trillende kabouter
zonder het blauw van je zeeogen
die voor mij gesloten blijven zonder te zien
dat ik hier sterf in mijn eenzaamheid.
Schaduwen niets meer mijn handen strelen
Schaduwen niets meer in het trillen van mijn stem
Ik zou gelukkig kunnen zijn en ik leef en sterf.
en tussen de tranen die de doorgang meer beleven
vreselijk van dit eindeloze drama.
Schaduwen niets meer tussen jouw leven en mijn leven
Niets meer schaduwen tussen jouw liefde en mijn liefde.