Raphaël — La Ballade Du Pauvre songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Ballade Du Pauvre" van Raphaël.

Songteksten

Je suis là chaque matin
Comme ça sur le chemin
À regarder le jour qui va et qui vient
À tendre la main
Et je vis sous un pont
Probable que j’aime pas les maisons
Ma vie je l’ai quittée
C'était il y a longtemps
Peut-être un été
Ô mon vieux je suis noir
Et du soir au matin
Plein comme une malle-cabine
Raide comme un passe-lacet
Je connais même plus mon nom
Je n’restarai pas trop tard
J’aime mieux aller ailleurs
Là où ce s’rait pas pire peut-être même meilleur
On peut toujours rêver
Non non non non
Bien content de partir
Non non non non
J’espère ne pas revenir
Ils m’ont trouvé un matin
Raide comme un parchemin
Avec dans les poches
Deux trois souvenirs rien d’autre qu’une broche
M’ont mené en camion
Dans un genre de maison
Où ils m’ont disséqué mon vieux
Tu pouvais pas t’nir guère plus longtemps
Qu’ils disaient qu’ils disaient qu’ils disaient
C’est pas brillant
Non non non non
Bien content de partir
Non non non non
J’espère ne pas revenir
Je suis là chaque matin
Comme ça sur le chemin
À regarder la vie qui va et qui vient
Qui colle à la peau
Et je m’en vais ce soir
Je finirai bien quelque part
Loin des lits en papier de mes pieds blessés
De leurs cheminées noires
Du vent du soir
Non non non non…

Songtekstvertaling

Ik ben hier elke ochtend.
Zo is het onderweg.
Om de dag te zien komen en gaan
Reiken
En ik woon onder een brug
Waarschijnlijk hou ik niet van huizen.
Ik verliet mijn leven
Het is lang geleden.
Misschien een zomer.
O mijn oude man ik ben zwart
En van 's avonds tot' s morgens
Zo vol als een hut
Zo stijf als een schoenveter
Ik weet niet eens meer hoe ik heet.
Ik blijf niet te laat.
Ik ga graag ergens anders heen.
Waar het niet erger is, misschien zelfs beter.
We kunnen altijd dromen
Nee nee nee nee
Graag gedaan.
Nee nee nee nee
Ik hoop dat ik niet terugkom.
Ze vonden me op een ochtend.
Steil als perkament
Met zakken
Twee drie herinneringen niets dan een speld
Ze namen me mee in een truck.
In een soort huis
Waar ze mijn vader ontleedden
Je kon nirte niet langer hebben.
Dat ze zeiden dat ze zeiden dat ze zeiden
Het is niet briljant.
Nee nee nee nee
Graag gedaan.
Nee nee nee nee
Ik hoop dat ik niet terugkom.
Ik ben hier elke ochtend.
Zo is het onderweg.
Om het leven te zien komen en gaan
Die aan de huid kleeft
En ik vertrek vanavond.
Ik zal ergens goed eindigen.
Weg van de papieren bedden van mijn gewonde voeten.
Van hun zwarte schoorstenen
Van de avondwind
Nee nee nee nee…