Raphaël — Et Dans 150 Ans songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Et Dans 150 Ans" van Raphaël.
Songteksten
Et dans 150 ans, on s’en souviendra pas
De ta première ride, de nos mauvais choix
De la vie qui nous baise, de tous ces marchands d’armes
Des types qui votent les lois là bas au gouvernement
De ce monde qui pousse, de ce monde qui crie
Du temps qui avance, de la mélancolie
La chaleur des baisers et cette pluie qui coule
Et de l’amour blessé et de tout ce qu’on nous roule
Alors souris
Dans 150 ans, on s’en souviendra pas
De la vieillesse qui prend, de leurs signes de croix
De l’enfant qui se meurt, des vallées du tiers monde
Du salaud de chasseur qui descend la colombe
De ce que t'étais belle, et des rives arrachées
Des années sans sommeil, 100 millions de femmes et
Des portes qui se referment de t’avoir vue pleurer
De la course solennelle qui condamne sans ciller
Alors souris
Et dans 150 ans, on n’y pensera même plus
A ce qu’on a aimé, à ce qu’on a perdu
Allez vidons nos bières pour les voleurs des rues !
Finir tous dans la terre, mon dieu ! Quelle déconvenue
Et regarde ces squelettes qui nous regardent de travers
Et ne fais pas la tête, ne leur fais pas la guerre
Il leur restera rien de nous, pas plus que d’eux
J’en mettrais bien ma main à couper ou au feu
Alors souris
Et dans 150 ans, mon amour, toi et moi
On sera doucement, dansant, 2 oiseaux sur la croix
Dans ce bal des classés, encore je vois large
P’t'être qu’on sera repassés dans un très proche, un naufrage
Mais y a rien d’autre à dire, je veux rien te faire croire
Mon amour, mon amour, j’aurai le mal de toi
Mais y a rien d’autre à dire, je veux rien te faire croire
Mon amour, mon amour, j’aurai le mal de toi
Mais que veux-tu …
Songtekstvertaling
En over 150 jaar, zullen we het ons niet meer herinneren.
Je eerste rit, onze slechte keuzes.
Het leven neukt ons, al die wapenhandelaars.
Mannen die stemmen op wetten in de regering.
Van deze wereld die groeit, van deze wereld die huilt
De tijd gaat voorbij, melancholie.
De hitte van kussen en de regen die stroomt
En gewonde liefde en alles wat we rollen
Dus glimlach.
Over 150 jaar zullen we het ons niet meer herinneren.
Van de ouderdom die neemt, van hun tekens van het kruis
Van het stervende kind, van de valleien van de derde wereld
De bastaard jager die de Duif neerdaalt
Hoe mooi je was, en de banken hebben je bestolen.
Jaren zonder slaap, 100 miljoen vrouwen en
Deuren sluiten als ze je zien huilen.
Van het plechtige ras dat veroordeelt zonder wimper
Dus glimlach.
En over 150 jaar, zullen we er niet eens aan denken.
Naar waar we van hielden, naar wat we verloren.
Laten we ons bier legen voor straatdieven !
Eindig helemaal op de aarde, mijn god ! Wat een teleurstelling.
En kijk eens naar deze skeletten die naar ons kijken.
En maak geen hoofden, maak geen oorlog tegen hen.
Ze zullen niets meer van ons hebben, niet meer dan zij.
Ik zou mijn hand steken om te snijden of te vuren.
Dus glimlach.
En in 150 jaar, mijn liefste, jij en ik
We zullen voorzichtig zijn, dansen, twee vogels aan het kruis
In deze bal van de advertenties, zie ik nog steeds breed
Omdat we heel dichtbij gestreken worden, een schipbreuk.
Maar er is niets anders te zeggen, Ik wil niets om je te laten geloven
Mijn liefde, mijn liefde, Ik zal lijden van jou
Maar er is niets anders te zeggen, Ik wil niets om je te laten geloven
Mijn liefde, mijn liefde, Ik zal lijden van jou
Maar wat wil je? …