Raphael — Cantares songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cantares" van Raphael.
Songteksten
Todo pasa y todo queda,
pero lo nuestro es pasar,
pasar haciendo caminos,
caminos sobre el mar.
Nunca perseguíla gloria,
ni dejar en la memoria
de los hombres mi canción;
yo amo los mundos sutiles,
ingrávidos y gentiles,
como pompas de jabón.
Me gusta verlos pintarse
de sol y grana, volar
bajo el cielo azul, temblar
súbitamente y quebrarse…
Nunca perseguíla gloria.
Caminante, son tus huellas
el camino y nada más;
caminante, no hay camino,
se hace camino al andar.
Al andar se hace camino
y al volver la vista atrás
se ve la senda que nunca
se ha de volver a pisar.
Caminante no hay camino
sino estelas en la mar…
Hace algún tiempo en ese lugar
donde hoy los bosques se visten de espinos
se oyóla voz de un poeta gritar:
«Caminante no hay camino,
se hace camino al andar…»
Golpe a golpe, verso a verso…
Murióel poeta lejos del hogar.
Le cubre el polvo de un país vecino.
Al alejarse, le vieron llorar.
«Caminante no hay camino,
se hace camino al andar…»
Golpe a golpe, verso a verso…
Cuando el jilguero no puede cantar.
Cuando el poeta es un peregrino,
cuando de nada nos sirve rezar.
«Caminante no hay camino,
se hace camino al andar…»
Golpe a golpe, verso a verso.
Songtekstvertaling
Alles gaat voorbij en alles blijft over,
maar ons ding is om voorbij te gaan,
passeer door paden te maken,
wegen over de zee.
Nooit roem nastreven.,
noch in het geheugen achterlaten
van mannen mijn lied;
Ik hou van de subtiele werelden.,
gewichtloos en zacht,
zoals zeepbellen.
Ik zie ze graag zelf schilderen.
van zon en gruis, vlieg
onder de blauwe lucht, beef
plotseling en break…
Ik heb gloria nooit achtervolgd.
Walker, het zijn jouw sporen.
de weg en niets anders;
wandelaar, er is geen manier,
het maakt zijn weg door te lopen.
Lopen is zijn weg.
en als je terugkijkt
je ziet het pad dat nooit
je moet er weer op trappen.
Wandelaar er is geen manier
maar stelas in de zee…
Enige tijd geleden op die plek.
waar vandaag de dag de bossen zijn gekleed in doornen
De stem van een dichter werd schreeuwend gehoord:
"Walker er is geen manier,
het maakt zijn weg door te lopen…»
Blaas door Klap, vers door vers…
De dichter stierf ver van huis.
Het bedekt het stof van een buurland.
Toen hij wegliep, werd hij huilend gezien.
"Walker er is geen manier,
het maakt zijn weg door te lopen…»
Blaas door Klap, vers door vers…
Als De Goudvink niet kan zingen.
Wanneer de dichter een pelgrim is,
als bidden zinloos is.
"Walker er is geen manier,
het maakt zijn weg door te lopen…»
Blaas door Klap, vers door vers.