Raphael Gualazzi — Senza Ritegno songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Senza Ritegno" van Raphael Gualazzi.
Songteksten
Ti guardo e non puoi tentarmi
dipinta di un’immagine che non apprezzero'
se parli non puoi ascoltarmi
la fiamma si fa labile nell’insensibile
mi guardi e non vuoi pensarci
ma sei solo un disegno se non puoi decidere
e vorrai
e vorrai
e vorrai
vorrai…
E vorrai solo ridere chiedendo delucidazioni
ma fuori, a piede libero, ne abbiamo milioni
ti sparo nelle gambe e divento cristiano
dopotutto non è male se mi sento più umano
ricordati le favole che hai già vissuto
la pace vulnerabile di ogni minuto
che vivere e ridere, non è abbastanza
mentre imbiano l’uomo nero, tu prendi
coscienza
ed ora sai
hai visto con i tuoi occhi
e pianto con i miei
non c'è vergogna se non quella cieca
acquiscenza per viltà, per viltà
ma lascia che sia più tardi
l’inutile lamento che non costruisce mai
portami nei miei sbagli
che mai ne avrò bisogno
come in questo vivere
qui non si tratta di una libera denigrazione
ma di rendersi partecipi di ogni ragione
per vivere, ridere, decidere e sognare
e mi ricordo quella volta che volevo volare
e non aspetto le tue regole neanche un minuto
propongo i sogni liberi di chi ha creduto
leggere e scrivere non è abbastanza
mentre sbianca l’uomo nero
tu rpendi coscienza
na-na-na-na-na…
Songtekstvertaling
Ik kijk naar je en je kunt me niet verleiden.
een afbeelding geschilderd die ik niet zal waarderen
als je praat, kun je niet naar me luisteren.
de vlam wordt labiel in de ongevoelige
als je naar me kijkt, wil je er niet over nadenken.
maar je bent maar een tekening als je niet kunt beslissen
en dat zul je.
en dat zul je.
en dat zul je.
willen…
En je wilt gewoon lachen en om opheldering vragen
maar buiten, op vrije voeten, hebben we miljoenen
Ik schiet je in je benen en word een christen.
het is niet erg als ik me menselijker voel.
denk aan de sprookjes die je al hebt meegemaakt.
de kwetsbare vrede van elke minuut
dan om te leven en te lachen, is niet genoeg
terwijl zij de zwarte man schilderen, neem jij
bewustzijn
en nu weet je
je zag het met je eigen ogen.
en ik huil met mijn
er is geen schaamte, behalve voor de blinde.
vrijspraak voor lafheid, voor lafheid
maar laat het later zijn.
de nutteloze klaagzang die nooit bouwt
leid me in mijn fouten
dat ik het ooit nodig zal hebben
hoe in dit leven
dit is geen vrij denigreren.
maar om deel uit te maken van elke reden
leven, lachen, beslissen en dromen
en ik herinner me die keer dat ik wilde vliegen
en ik wacht geen minuut op jouw regels.
Ik stel de vrije dromen voor van degenen die geloven.
lezen en schrijven is niet genoeg.
tijdens het bleken van de zwarte man
je geeft je geweten rust.
na-na-na-na-na…