Rakoth — Planeshift songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Planeshift" van Rakoth.
Songteksten
Pale gray landscapes, the universe of ignorance
Light and dark attributes of blind duality
Choking here, searching for escape
From the poisonous vapor of all consuming dementia
Long to breathe, looking around I see only hazy shades
Faint reflections of what could be a mind
Unable to realize all sarcasm of their pathetic futile existence
Feeble thoughts, feeble needs, non-existent will to learning
Only feeding and breeding and dying as their time comes
Just for it was destined
Lambs, colors dim, sun dying slowly
Daylight bidding last farewell
Taking a glance around just once I’m ready for the planeshift
Need no one, no priest, no opfer
The ritual’s only a genius play
All ceremony is a hermetic act
My consciousness unfolds leaving this world
Dimension so hollow
Leaving the realm of virtue and sin I deny
No chant, no prayer, I need
I search for the way inside myself
And memories rise before my eyes
What am I leaving behind?
What shall I pass by in my journey?
And observing the sombre past I find diamonds
How it is unbearable to leave but impossible to stay
Doubts thrown away, thoughts clear, now nothing stops me
I banish last ghosts of past
Withered spirits of serenity and soon my rest shall be ruined
Veil of slumber shall fall apart
Aroused from my sleep I’ll rise and shall begin living
Flash of light, mental thunder strike
Mind shell cracks then shatters, turns reason unleashed
Dark unveils umbral dismal depths shining stellar planes all mine
Now and forever more I’m unbound to wander free among the stars
To play with nebulas, to create worlds at my own will
To reign them or let them be and destroy them at my caprice
To roam through the crystal spheres of universal silent symphony
Songtekstvertaling
Bleke grijze Landschappen, het universum van onwetendheid
Licht en duister attributen van blinde dualiteit
Hier stikken, op zoek naar ontsnapping.
Van de giftige damp van alle consumerende dementie
Long to breathe, looking around I see only hazy shades
Vage reflecties van wat een geest zou kunnen zijn
Niet in staat om alle sarcasme te realiseren van hun zielige vergeefse bestaan.
Zwakke gedachten, zwakke behoeften, onbestaande wil om te leren
Alleen voeden en fokken en sterven als hun tijd komt
Het was voorbestemd.
Lammeren, kleuren dim, zon die langzaam sterft
Klaarlichte dag laatste afscheid
Even rondkijken als ik klaar ben voor de planeverschuiving.
Niemand nodig, geen priester, geen opter
Het ritueel is maar een geniale voorstelling.
De ceremonie is een hermetische daad.
Mijn bewustzijn ontvouwt zich en verlaat deze wereld.
Dimensie zo hol
Het rijk van deugd en zonde verlaten ontken ik
Geen gezang, geen gebed, Ik heb
Ik zoek zelf de weg naar binnen.
En herinneringen rijzen op voor mijn ogen
Wat laat ik achter?
Wat zal ik passeren tijdens mijn reis?
En als ik het sombere verleden observeer, vind ik diamanten.
Hoe het ondraaglijk is om te vertrekken, maar onmogelijk om te blijven
Twijfels weggevaagd, gedachten helder, nu houdt niets me tegen.
Ik verban de laatste geesten uit het verleden.
Verdorde geesten van sereniteit en spoedig zal mijn rust geruïneerd zijn.
Sluimersluier zal uiteenvallen.
Opgewekt uit mijn slaap zal ik opstaan en beginnen te leven
Lichtflits, mentale donderslag
Geestschelp breekt dan en verandert de rede ontketend
Donkere onthult de sombere diepten van sterrenvlakken, allemaal van mij.
Nu en voor altijd meer ben ik ongebonden om vrij rond te dwalen tussen de sterren
Om met nevels te spelen, om werelden te creëren naar mijn eigen wil.
Om ze te regeren of ze te laten zijn en ze te vernietigen op mijn grillen.
Om door de kristallen bollen van de universele stille symfonie te zwerven