Rafael Ramos — Água Contida songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Água Contida" van Rafael Ramos.
Songteksten
Eu, chorando
Com essa cara toda amassada
Com esse olho em carne viva, retalhada
E esse nariz que não pára de escorrer
Eu, chorando
Tão previsível quanto areia no deserto
Mais patético sem ninguém por perto
Tão imenso que não dá mais pra conter
Então sai, deixa correr
Toda a água contida
Então sai, deixa correr
Toda mágoa velada é água parada
E uma hora transborda
Eu, chorando
Com essa cara toda amassada
Com esse olho em carne viva, retalhada
E esse nariz que não pára de escorrer
Eu, chorando
Tão previsível quanto areia no deserto
Mais patético sem ninguém por perto
Tão imenso que não dá mais pra conter
Então sai, deixa correr
Toda a água contida
Então sai, deixa correr
Toda mágoa velada é água parada
E uma hora transborda
Você pode não entender se às vezes fico pelos cantos
Um tanto quieta, recolhida, mergulhada no meu pranto
É que ele me liberta na hora
No momento em que eu boto pra fora
O que já não me serve vai embora
E assim, eu fico leve
Sai, deixa correr
Toda a água contida
Então sai, deixa correr
Toda mágoa velada é água parada
E uma hora transborda
Songtekstvertaling
Ik huil.
Met dit gezicht helemaal verkreukeld
Met dat oog op levend vlees, verscheurd
En die neus die niet stopt met druipen
Ik huil.
Zo voorspelbaar als zand in de woestijn
Nog zieliger met niemand in de buurt.
Zo immens dat niet meer kan bevatten
Dus ga weg, laat het lopen
Alle water bevat
Dus ga weg, laat het lopen
Elke gesluierde hartzeer is nog steeds water
En een uur overstromen
Ik huil.
Met dit gezicht helemaal verkreukeld
Met dat oog op levend vlees, verscheurd
En die neus die niet stopt met druipen
Ik huil.
Zo voorspelbaar als zand in de woestijn
Nog zieliger met niemand in de buurt.
Zo immens dat niet meer kan bevatten
Dus ga weg, laat het lopen
Alle water bevat
Dus ga weg, laat het lopen
Elke gesluierde hartzeer is nog steeds water
En een uur overstromen
Je begrijpt het misschien niet als ik soms rond de hoeken blijf.
Enigszins rustig, verzameld, ondergedompeld in mijn geween
Is dat hij me bevrijdt in de tijd
Het moment dat ik het eruit knoop
Wat me niet meer past, verdwijnt.
En dus, word ik licht
Ga weg, laat het gaan.
Alle water bevat
Dus ga weg, laat het lopen
Elke gesluierde hartzeer is nog steeds water
En een uur overstromen