Rafael Ramos — Antes Que Você Conte Até Dez songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Antes Que Você Conte Até Dez" van Rafael Ramos.
Songteksten
Posso escrever e não dissimular
É o que eu ganho por estar mais velho
Não tenho nada para impressionar
Nem por fora nem por dentro
E a noite inteira eu vou cruzando o mar
Porque os sonhos voam com o vento
Na minha janela é ele a soprar
Só pra ver se estou desperto
Me perdi num truque de palavras
Me anotaram mal a direção
Já escrevi meu nome numa bala
Já provei a carne de cação
E eu já tenho tudo planejado
E alguém diz que não, não, não, não, não
Agora o vento sopra pro outro lado
Me leva pela mão
E há quem diga não, não, não
E o que me levará ao final
Serão meus passos no caminho
Não vê que só se está atrás
Quando persegue seu destino
Sempre na minha mão tem um punhal
Nunca é o que era pra ter sido
Não é porque digo a verdade
E sim por nunca ter mentido
E eu não vou me sentir mal
Se algo não me sair bem
Aprendi a derrapar
E a me chocar contra esse chão
A vida simplesmente vai
Como a fumaça desse trem
Como um beijo e nada mais
Antes que você conte até dez
E eu não voltarei a ser estranho
A quem não chegar a me conhecer
Também não vou dizer que eu te amo
Tampouco deixarei de te querer
Deixei de voar e me afundei
No meio dessa lama eu encontrei
Algo de calor sem teus abraços
Agora eu sei que nunca voltarei
Songtekstvertaling
Kan ik schrijven en niet verbergen
Dat krijg ik als ik ouder ben.
Ik heb niets om indruk op te maken.
Noch van buiten noch van binnen
En de hele nacht steek ik de zee over
Want dromen vliegen met de wind
In mijn raam blaast hij
Om te zien of ik wakker ben.
Ik verdwaalde in een woordtruc.
Ik heb de verkeerde kant op.
Ik heb mijn naam al op een kogel geschreven.
Ik heb het vlees van kation geproefd
En ik heb alles al gepland.
En iemand zegt nee, nee, nee, nee, nee
Nu waait de wind naar de andere kant
Neem Me bij de hand
En er zijn mensen die nee zeggen, nee, nee
En wat zal me naar het einde leiden
Zullen mijn stappen op de weg zijn
Zie je niet dat je net achter bent?
Wanneer het zijn bestemming nastreeft
Altijd in mijn hand heeft een dolk
Het is nooit wat het had moeten zijn.
Het is niet omdat ik de waarheid vertel.
En ja, want Ik heb nooit gelogen.
En Ik zal me niet slecht voelen
Als iets niet werkt voor mij
Ik heb leren glijden.
En tegen die vloer botsen
Het leven gaat gewoon
Zoals de rook van deze trein
Als een kus en niets meer
Voordat je tot tien telt
En Ik zal niet weer raar doen.
Die me niet leert kennen.
Ik zal ook niet zeggen dat ik van je hou.
Ik zal ook van jou blijven houden.
Ik stopte met vliegen en zonk.
In het midden van deze modder vond ik
Iets warms zonder je knuffels.
Nu Weet ik dat ik nooit meer terugkom.