Radiodervish — Taci,il nemico ti ascolta songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Taci,il nemico ti ascolta" van Radiodervish.
Songteksten
Guarda lo strano viaggio della mente
Sogno d’amore per il corpo
Che mi ha portato fino qui
Ora che cerco tracce dei miei giorni
Nei movimenti quotidiani
Corro in avanti verso chi
Parla il segreto del cuore
A movimento del sole
Spesso t’aiuta a morire
Trasforma in urli le ore
Il desiderio che apre
Luci di vita interiore
Non sono Gilgamesh, e nemmeno Ulisse, non dall’Oriente dove il tempo è la
miniera di polvere, ne dall’Occidente dove il tempo è ferro arrugginito,
ma dove vado e cosa farò se dicessi: «la poesia è il mio paese e l’amore è il
mio cammino»; così risiedo viaggiando, scolpendo la mia geografia con lo
scalpello dello smarrimento; ed ecco la luce: non corre più nei passi dei
bambini; allora perché il Sole ripete il suo volto. Non scenderai tu Pioggia
per lavare questa volta l’utero della Terra? La notte, lampi, i tessuti del
tempo bruciano, la verità si vela, la Terra. Sognami e dì: «Ovunque io vada
vedrò una poesia abbracciarmi». Sognami, veramente, e dì allora:
«In ogni poesia vedrò una dimora per me». (in contemporanea con una seconda
recitazione araba di uguale significato)
Dietro l’eco di spazi siderali
Onde di mare, onde di vento
Vivono fuori e dentro me
Ora ne trovo tracce nei miei giorni
Nei movimenti quotidiani
Ogni giornata basta a sé
Taci segreti del cuore
A movimenti del sole
Ciò che non vuole morire
Che non muore
Trasforma in urli le ore
Il desiderio che apre
Luci di vita interiore
Songtekstvertaling
Kijk naar de vreemde reis van de geest
Droom van liefde voor het lichaam
Dat bracht me hier.
Nu ik op zoek ben naar sporen van mijn dagen
In alledaagse bewegingen
Ik ren naar wie
Spreek het geheim van het hart
Een beweging van de zon
Het helpt je vaak om te sterven.
Uren veranderen in geschreeuw
Het verlangen dat opent
Binnenverlichting
Ik ben niet Gilgamesh, noch Ulysses, niet uit het Oosten waar de tijd is
dust mine, ne from the West where time is rusty iron,
maar waar moet ik heen en wat moet Ik doen als Ik zeg: "poëzie is mijn land en liefde is de
mijn manier"; dus ik woon reizen, beeldhouwen mijn geografie met de
een beitel van verlies, en zie, het licht; het loopt niet meer in de voetsporen van
kinderen, dan omdat de zon zijn gezicht herhaalt. Je gaat niet naar beneden regen
om de baarmoeder van de aarde te wassen deze keer? Nacht, bliksem, de weefsels van de
de tijd brandt, de waarheid is verhuld, de aarde. Droom naar mij en zeg: "waar ik ook ga
Ik zie een gedicht me omhelzen."Droom van mij, echt, en zeg dan:
"In elk gedicht zal ik een woning voor mezelf zien."(tegelijk met een tweede
Arabisch handelen van gelijke betekenis)
Achter de echo van siderische ruimtes
Zeegolven, windgolven
Ze leven buiten en in mij
Nu vind ik er sporen van in mijn dagen.
In alledaagse bewegingen
Elke dag is genoeg voor zichzelf.
Stilte geheimen van het hart
Op bewegingen van de zon
Wat wil er niet sterven?
Die niet sterft
Uren veranderen in geschreeuw
Het verlangen dat opent
Binnenverlichting