Radical Face — The Road to Nowhere songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Road to Nowhere" van Radical Face.
Songteksten
The lightning climbing up the walls
The finger drawings on the glass
The map of those who used to live here
Until the gilded hand was broken
Often there’s a voice in my sleeping mind
The words inside my skull at night
But once I wake, I cannot read them
My bloody hands remain a question mark
Sifting through the hiccups of time
We’ll hide in the bones of the city
The engines sing along with their cries
This song, it spells disaster
But it’s buried beneath the laughter
The words that fall from out their mouths
Can change in your hands and split the skin
So I will keep myself apart
from shining eyes and privileged boredom
The thing that I’ve learned from unusual blood
Is never touch a person’s comfort
The voice of change is often heard
But fear itself has come to visit
Sifting through the hiccups of time
We’ll hide in the bones of the city
The engines sing along with their cries
This song, it spells disaster
But we drown it out with laughter
And our eyes
They were always pointed at the sky looking for an answer
And our hands
They were stained in black and grey busy solving problems
And our backs all bear the load of all the things we’ll never know until it breaks us And in the comfort of the Earth we will not wonder what we’re worth
No, we will sleep soundly
All along the Road to Nowhere
Songtekstvertaling
De bliksem klimt de muren op.
De vingertekeningen op het glas
De kaart van degenen die hier woonden
Tot de Vergulde hand gebroken was.
Vaak hoor ik een stem in mijn slaap.
De woorden in mijn schedel ' s nachts
Maar als ik wakker word, kan ik ze niet lezen.
Mijn bloedige handen blijven een vraagteken.
Door de hik van de tijd zoeken
We verstoppen ons in de botten van de stad.
De motoren zingen samen met hun kreten
Dit lied is een ramp.
Maar het is begraven onder het gelach
De woorden die uit hun mond vallen
Kan in je handen veranderen en de huid splijten
Dus Ik zal mezelf uit elkaar houden
uit stralende ogen en bevoorrechte verveling
Wat ik geleerd heb van ongewoon bloed.
Raak nooit iemands comfort aan
De stem van verandering wordt vaak gehoord
Maar de angst zelf is op bezoek gekomen.
Door de hik van de tijd zoeken
We verstoppen ons in de botten van de stad.
De motoren zingen samen met hun kreten
Dit lied is een ramp.
Maar we verdrinken het met gelach.
En onze ogen
Ze waren altijd naar de hemel gericht op zoek naar een antwoord
En onze handen
Ze waren bevlekt in zwart en grijs, bezig met het oplossen van problemen.
En onze rug draagt de last van alle dingen die we nooit zullen weten totdat het ons breekt en in het comfort van de aarde zullen we ons niet afvragen wat we waard zijn
Nee, We zullen rustig slapen.
De hele weg naar nergens