Radical Face — Servants and Kings songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Servants and Kings" van Radical Face.
Songteksten
Through rolling hills and many miles of blood
We slept in the rainfall and marched through the mud
And you were not like anyone I’d known
You spoke with impunity, had nothing to atone
And quiet evenings you told me what you thought about
Servants and kings and how everyone is bought
And how no one’s hands are bloodier than God’s
And I won’t be judged for doing as I ought
It’s hard to say just when I fell in love
There was no epiphany, no light from above
But you’d become my candle in the dark
And all through that Hell you were the shield across my heart
When all was fire, and the weather’s out for blood
And the boys, still too young to drink, were drownin' in the flood
I’d hear you laughing as I’d come on out for air
And I’d laugh with you, pretending that we care
Now twenty years have passed since the last time I saw you
When I kissed you on the mouth you walked away
I knew that it’d be too much, I knew that it would scare you
But I couldn’t find the proper words for what I had to say
But I don’t regret a thing
Songtekstvertaling
Door de glooiende heuvels en vele kilometers bloed
We sliepen in de regen en marcheerden door de modder.
En je was niet zoals iedereen die ik kende.
Je sprak straffeloos, had niets te rechtvaardigen.
En rustige avonden vertelde je me waar je aan dacht
Bedienden en koningen en hoe iedereen wordt gekocht
En hoe niemands handen bloediger zijn dan die van God.
En Ik zal niet veroordeeld worden omdat ik doe wat ik zou moeten doen
Het is moeilijk te zeggen net toen ik verliefd werd.
Er was geen openbaring, geen licht van boven.
Maar je zou mijn kaars in het donker worden.
En door die hel was jij het schild over mijn hart.
Toen alles vuur was, en het weer op bloed uit was.
En de jongens, nog te jong om te drinken, waren aan het verdrinken in de overstroming.
Ik zou je horen lachen als ik naar buiten kwam voor lucht
En ik zou met je lachen, doen alsof we om je geven.
Nu zijn er twintig jaar verstreken sinds de laatste keer dat ik je zag.
Toen ik je kuste op de mond liep je weg
Ik wist dat het te veel zou zijn, Ik wist dat het je bang zou maken.
Maar ik kon de juiste woorden niet vinden voor wat ik te zeggen had.
Maar ik heb nergens spijt van.