Radical Face — Rivers in the Dust songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rivers in the Dust" van Radical Face.
Songteksten
The sweat cuts rivers in the dust
On your face
While the wheels beneath complain
The wind still whistles through the haze
The sun shines like a razorblade
And the bones of crops and banknotes pave the way
The highways are lined with graves
Like the fingernails of giants
Like blood pulled through a vein
We rush the west in silence
And I am not the one you wanted here
But I will fill my post
Heaven’s touch is often out of reach
To those who want it most
You wear a rose from yesterday
Like the world is green and overgrown
And I wear a handkerchief around my mouth
To keep the dust and ashes out
I’d dream a glass of water
With you dreaming of the sea
And I’d watch my feet and you would watch the sky
And we would wonder why our eyes no longer meet
It was hard to call the thing we saw a storm
Like it had climbed from the pages of some novel
And the sheets of dust hit everything like waves against the rocks
It was morning but I’d be damned if I could tell
And you would hold my hand and close your eyes
And I didn’t mind
When hell bears its teeth
You learn your face and this god forsaken sun could be the moon
For all it provides
Eyes are on the roads
Before it disappears again
Songtekstvertaling
Het zweet snijdt rivieren in het stof.
Op je gezicht
Terwijl de wielen eronder klagen
De wind fluit nog steeds door de nevel
De zon schijnt als een scheermes
En de beenderen van gewassen en bankbiljetten maken de weg vrij
De snelwegen zijn vol met graven.
Zoals de vingernagels van reuzen
Als bloed door een ader getrokken
We haasten het westen in stilte.
En ik ben niet degene die je hier wilde.
Maar Ik zal mijn post vullen
De aanraking van de hemel is vaak buiten bereik.
Voor degenen die het meest willen
Je draagt een roos van gisteren.
Alsof de wereld groen en overwoekerd is.
En ik draag een zakdoek om mijn mond.
Om stof en as weg te houden.
Ik droomde van een glas water.
Met jou dromen van de zee
En ik keek naar mijn voeten en jij keek naar de lucht
En we zouden ons afvragen waarom onze ogen elkaar niet meer ontmoeten.
Het was moeilijk te noemen wat we zagen een storm
Alsof het uit de pagina ' s van een roman was geklommen.
En de platen van stof raakten alles, als golven tegen de rotsen.
Het was ochtend, maar ik zou het niet weten.
En je zou mijn hand vasthouden en je ogen sluiten
En ik vond het niet erg.
Wanneer de hel zijn tanden draagt
Je leert je gezicht en deze god verlaten zon zou de maan kunnen zijn
Voor alles wat het biedt
Ogen op de wegen
Voordat het weer verdwijnt