Рада & Терновник — Липкие пальцы songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Липкие пальцы" van Рада & Терновник.
Songteksten
Липкие пальцы в облако влипли
В венах текла загустевшая кровь
И шелестело голосом сиплым
Здравствуй, милый, я твоя зазноба
Я твоя боль
Завтра мы будем кому-то молиться
Чтобы в глазу не застыла водица
Озверевшие звери поверили в нас
И у наших ног ожидают приказ
Нет осиновых кольев и ведьмам потеха
Стены трясутся от громкого смеха
Стекла в дому поседев помутнели
Завтра лето — значит начнутся метели
Значит огонь заберется по склону
И колючие молнии прорежут ладони
И начертят новую линию смерти
Значит встанет потеха очумевшему сердцу
Ошалевшие, незваные
Гости в дом — хозяин на улицу
Сквозь метель идет — сутулится
Глазки мокрые — ноги ватные
А спираль развернулась — ударила в глаз
Затвердела земля на морозе
Без вина виноградные гроздья
Плоть алкали — вином заливали
Только буквы свернулись пушистым листочком
Набухали угли, прорастали строчки
Между писем летел опостылевший ветер
Уносился пепел в надувной карете
До рассвета жили, а потом старели,
А потом сжигали, а потом горели,
А потом пытались помереть, да поздно —
Заблудили нас блудливые звезды.
Songtekstvertaling
Plakkerige vingers in de wolk vast
Bloed verdikte zich in zijn aderen.
En met een grote stem
Hallo, schat, ik ben je liefje.
Ik ben je pijn.
Morgen zullen we tot iemand bidden.
Zodat het water niet bevriest in het oog.
De wilde beesten geloofden in ons.
En aan onze voeten wacht het bevel.
Geen Aspen staken en heksen hebben plezier
De muren schudden van luid gelach
De ramen in het huis werden grijs en vertroebeld
Morgen is het zomer, dus sneeuwstormen beginnen
Dan zal het vuur de helling opklimmen.
En prickly lightning zal door je palmen snijden.
En trek een nieuwe lijn van de dood
Dus er zal plezier zijn voor het gek geworden hart
Dazed, uninvited
Gasten in het huis-de eigenaar op straat
Door een sneeuwstorm gaat-sloebers
Natte ogen-gewatteerde voeten
En de spiraal ontvouwd-raak het oog
De grond verhardde in de kou
Zonder wijndruiven
Het vlees was dronken. er werd wijn ingeschonken —
Alleen de letters opgerold tot een pluizig blad
Kolen gezwollen, lijnen gekiemd
De wind blies tussen de letters
De as werd meegenomen in een opblaasbare koets.
Ze leefden tot de dageraad, en toen werden ze oud,
En toen verbrandde, en verbrandde,
En toen probeerden ze te sterven, maar het was te laat. —
We waren verloren door de verloren sterren.