Quo Vadis — Lips Don't Move songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lips Don't Move" van Quo Vadis.
Songteksten
A conspiratory silence fills my mind
A hardly mentioned name
Yet it permeates my every move.
Power of will is hardly enough
Accomplishing nothing but a delusionary
Sense of completeness.
Pretense, my own parody
As played by me to humiliate no one
But myself.
This foolish game I play —
being subjected to ever new,
Devious plots by my mind —
Permanently scars my soul!
Etched in anguish, memories carved out in pain,
Struggling
To maintain my battedred sanity brings relief.
While rest is an eupherism for torture.
Denying myself the memories
Only worsens the flood of emotion
Drowning me every time
As I struggle to maintain my composure.
It’s asking to deny the reason for my existence
Because I feel that somewhere, somehow,
Our two paths will join at one point
Through some spiritual, yet tangible bond
Which so far had prevented all of my deceitful
Attempts and insignifant conspiracies to Eradicate her from my heart.
Meanwhile I bludgeon pain into a manageable mold
Encysted in layers of hate, permitting time to Pass as I maintain —
Hidden behind impermeable walls
Of my own bulsh*t!!!
Songtekstvertaling
Een samenzwerende stilte vult mijn geest
Een nauwelijks genoemde naam
Toch doordringt het mijn bewegingen.
Wilskracht is nauwelijks genoeg.
Het bereiken van niets anders dan een delusionair
Gevoel van volledigheid.
Pretentie, mijn eigen parodie
Zoals gespeeld door mij om niemand te vernederen
Maar mezelf.
Dit dwaze spel dat ik speel —
onderworpen zijn aan steeds nieuwe,
Sluwe intriges van mijn geest —
Permanent littekens mijn ziel!
Geëtst van angst, herinneringen uitgehouwen in pijn,
Worstelen
Om mijn gezonde verstand te behouden brengt verlichting.
Rust is een euferisme voor marteling.
Mezelf de herinneringen ontzeggen
Alleen maar verergert de vloed van emotie
Me elke keer verdrinken
Terwijl ik moeite heb om mijn kalmte te bewaren.
Het vraagt om de reden van mijn bestaan te ontkennen.
Omdat ik dat ergens voel.,
Onze twee paden zullen op een gegeven moment samenkomen.
Door een spirituele, maar tastbare band
Wat tot nu toe al mijn bedrieglijke
Pogingen en onbeduidende samenzweringen om haar uit mijn hart te verdrijven.
Ondertussen knuppelde ik pijn in een hanteerbare mal.
Ingekapseld in lagen van haat, waardoor de tijd voorbij kan gaan als ik blijf —
Verborgen achter ondoordringbare muren
Van mijn eigen bulsh * t!!!