Pupo — Vita Da Artista songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vita Da Artista" van Pupo.

Songteksten

Ti voglio cantare una vita da artista
Che io lo so tu credi diversa
Ti voglio cantare del suo magico mondo
Non le apparenze, ma scavare più a fondo
Ti voglio parlare di quest’uomo distratto
Che per convincere deve fare un po' il matto
Perché per la gente lui è un po' un animale
La gente non vuole un artista normale
Una vita così, a combattere con chi
Ti ama fino alla follia
O chi ti odia e via
Una vita così, consumata sulla scia
Di una vera ipocrisia
E non c'è altra via
Lui scrive canzoni, dipinge emozioni
Racconta alla gente le sue delusioni
Lo sguardo nel vuoto per creare mistero
Vestito un po' male per sembrare più vero
Una vita così, chi l’avrebbe detto mai
Se tornassi indietro, sai, non lo rifarei
Dicon tutti così con quell’aria di chi sa
Dove sta la verità, ma che verità?
Un giorno l’ho visto che stava a guardare
Laggiù l’orizzonte che confina col mare
E lui che mi ha detto: «Ti posso parlare?»
Io mi sono seduto, fermo lì ad ascoltare
Così ha cominciato: «Sai per esser sincero
In quello che ho detto c’era poco di vero
Era solo invenzione, immaginazione
Decidilo tu se chiamarla finzione»

Songtekstvertaling

Ik wil een leven voor je zingen als kunstenaar.
Dat ik weet dat je anders denkt.
Ik wil voor je zingen over zijn magische wereld.
Geen schijn, maar graaf dieper.
Ik wil je vertellen over deze verstrooide man.
Om je te overtuigen moet je een beetje gek zijn.
Want voor mensen is hij een beetje een beest.
Mensen willen geen normale artiest.
Zo ' n leven, om te vechten met wie
Hij houdt van je tot het punt van waanzin.
Of die je haat en weg is.
Zo ' n leven, verteerd in het kielzog
Van een echte hypocrisie
En er is geen andere manier.
Hij schrijft liedjes, schildert emoties.
Hij vertelt mensen over zijn teleurstellingen.
De blik in de leegte om mysterie te creëren
Kleed je een beetje slecht om er meer waar uit te zien
Een leven als dit, die zou hebben geweten
Als ik terug zou gaan, zou ik het niet meer doen.
Dat zeggen ze allemaal met die lucht van wie weet
Waar is de waarheid, maar welke waarheid?
Op een dag zag ik hem kijken.
Daarginds de horizon die de zee grenst
En hij zei: "Kan ik met je praten?»
Ik ging zitten, stond daar te luisteren.
Toen begon hij: "je weet dat je eerlijk moet zijn.
Er zat weinig waarheid in wat ik zei.
Het was gewoon fantasie, verbeelding.
Jij beslist of je het fictie noemt.»