Pulp — Wickerman songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wickerman" van Pulp.
Songteksten
Just behind the station, before you reach the traffic island, a river runs
thru' a concrete channel.
I took you there once; I think it was after the Leadmill.
The water was dirty & smelt of industrialisation
Little mesters coughing their lungs up & globules the colour of tomato ketchup.
But it flows. Yeah, it flows.
Underneath the city thru' dirty brickwork conduits
Connecting white witches on the Moor with pre-raphaelites down in Broomhall.
Beneath the old Trebor factory that burnt down in the early seventies.
Leaving an antiquated sweet-shop smell & caverns of nougat & caramel.
Nougat. Yeah, nougat & caramel.
And the river flows on.
Yeah, the river flows on beneath pudgy fifteen-year olds addicted to coffee
whitener
And it finally comes above ground again at Forge Dam: the place where we first
met.
I went there again for old time’s sake
Hoping to find the child’s toy horse ride that played such a ridiculously
tragic tune.
It was still there — but none of the kids seemed interested in riding on it.
And the cafe was still there too
The same press-in plastic letters on the price list & scuffed formica-top
tables.
I sat as close as possible to the seat where I’d met you that autumn afternoon.
And then, after what seemed like hours of thinking about it I finally took your face in my hands & I kissed you for the first time
And a feeling like electricity flowed thru' my whole body.
And I immediately knew that I’d entered a completely different world.
And all the time, in the background, the sound of that ridiculously
heartbreaking child’s ride outside.
At the other end of town the river flows underneath an old railway viaduct
I went there with you once — except you were somebody else —
And we gazed down at the sludgy brown surface of the water together.
Then a passer-by told us that it used to be a local custom to jump off the
viaduct into the river
When coming home from the pub on a Saturday night.
But that this custom had died out when someone jumped
Landed too near to the riverbank
Had sunk in the mud there & drowned before anyone could reach them.
I don’t know if he’d just made the whole story up, but there’s no way you’d get
me to jump off that bridge.
No chance. Never in a million years.
Yeah, a river flows underneath this city
I’d like to go there with you now my pretty & follow it on for miles & miles,
below other people’s ordinary lives.
Occasionally catching a glimpse of the moon, thru' man-hole covers along the
route.
Yeah, it’s dark sometimes but if you hold my hand, I think I know the way.
Oh, this is as far as we got last time
But if we go just another mile we will surface surrounded by grass & trees &
the fly-over that takes the cars to cities.
Buds that explode at the slightest touch, nettles that sting — but not too much.
I’ve never been past this point, what lies ahead I really could not say.
I used to live just by the river, in a dis-used factory just off the Wicker
The river flowed by day after day
«One day» I thought, «One day I will follow it» but that day never came
I moved away & lost track but tonight I am thinking about making my way back.
I may find you there & float on wherever the river may take me.
Wherever the river may take me.
Wherever the river may take us.
Wherever it wants us to go.
Wherever it wants us to go.
Songtekstvertaling
Net achter het station, voordat je het Verkeers eiland bereikt, loopt een rivier
via een betonnen kanaal.
Ik nam je er een keer mee naartoe, ik denk dat het na de Leadmolen was.
Het water was vuil en rook van industrialisatie
Kleine mesters hoesten hun longen op en globules de kleur van tomatenketchup.
Maar het stroomt. Ja, het stroomt.
Onder de stad door vuile metselwerk leidingen
Witte heksen verbinden met pre-raphaelieten in Broomhall.
Onder de oude Trebor fabriek die in de jaren 70 afbrandde.
Het verlaten van een verouderde zoete-winkel geur & grotten van nougat & caramel.
NOGA. Ja, NOGA & caramel.
En de rivier stroomt verder.
Ja, de rivier stroomt door onder de pudgy 15-jarigen verslaafd aan koffie
witmaker
En het komt eindelijk weer boven de grond bij Forge Dam: de plek waar we eerst
voldoen.
Ik ging er weer heen omwille van vroeger.
Hopend om het speelgoedpaard van het kind te vinden dat zo belachelijk speelde
tragisch deuntje.
Het was er nog steeds — maar geen van de kinderen leek geïnteresseerd om erop te rijden.
En het café was er ook nog.
Dezelfde pers-in plastic brieven op de prijslijst en geschuifde formica-top
tabel.
Ik zat zo dicht mogelijk bij de stoel waar ik je die herfstmiddag had ontmoet.
En toen, na een paar uur nadenken, nam ik eindelijk je gezicht in mijn handen en kuste ik je voor het eerst.
En een gevoel van elektriciteit stroomde door mijn hele lichaam.
En ik wist meteen dat ik in een heel andere wereld was gekomen.
En de hele tijd, op de achtergrond, het geluid van dat belachelijk
hartverscheurende kinderwagen buiten.
Aan de andere kant van de stad stroomt de rivier onder een oud spoorwegviaduct
Ik ben er een keer met je geweest, behalve dat je iemand anders was. —
En we keken samen naar het slappe bruine oppervlak van het water.
Toen vertelde een voorbijganger ons dat het een lokale gewoonte was om van de
viaduct in de rivier
Als je thuis komt van de pub op een zaterdagavond.
Maar dat dit gebruik was uitgestorven toen iemand sprong
Te dicht bij de oever geland
Was gezonken in de modder daar & verdronken voordat iemand hen kon bereiken.
Ik weet niet of hij het hele verhaal verzonnen heeft, maar er is geen manier dat je
ik om van die brug te springen.
Geen kans. Nooit in een miljoen jaar.
Ja, een rivier stroomt onder deze stad.
Ik zou graag met u mee gaan nu mijn mooie & volg het op voor miles & miles,
Onder het gewone leven van andere mensen.
Af en toe een glimp van de maan op te vangen, door de man-hole covers langs de
route.
Ja, Het is soms donker, maar als je mijn hand vasthoudt, denk ik dat ik de weg Weet.
Verder zijn we de vorige keer niet gekomen.
Maar als we nog een mijl gaan zullen we naar boven komen omringd door gras en bomen &
de overvlieg die de auto ' s naar de steden brengt.
Knoppen die exploderen bij de geringste aanraking, brandnetels die steken-maar niet te veel.
Ik ben nog nooit voorbij dit punt geweest, wat er voor me ligt, kon ik echt niet zeggen.
Ik woonde bij de rivier, in een tweedehands fabriek net bij de rieten.
De rivier stroomde dag na dag
Op een dag dacht ik, op een dag zal ik het volgen, maar die dag kwam nooit
Ik verhuisde en verloor het spoor, maar vanavond denk ik erover om mijn weg terug te maken.
Ik kan je daar vinden en op drijven waar de rivier me kan brengen.
Waar de rivier me ook brengt.
Waar de rivier ons ook brengt.
Waar het wil dat we heen gaan.
Waar het wil dat we heen gaan.