Protest The Hero — Animal Bones songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Animal Bones" van Protest The Hero.
Songteksten
Why do you torture me so?
You sit across the table with both eyes closed.
You speak in myth and fable, and stand unopposed.
The animal bones reveal themselves from deep within your mane.
They reach for ethereal light.
The ancient spears rise from her shoulders and riddle your frame,
marking the first time it was done right.
And that’s not all that haunts me — the death by fire of a child
who waits so patiently. And we are the ones
who set the standard by which we are to be measured.
Measured, measured!
Some things can never walk again cause sometimes a step is all too vile.
The path of five innocent men who are only capable of walking one last mile.
If I could live another day over again, I’d choose not to.
The successes and failures of days passed are constant.
The horizon promises days ahead.
If you won’t quit, then I won’t.
And this I swear to you tonight
upon these former embers
you fanned until they were fire.
We are nothing without the thousands of voices that make the choir.
Nothing without the thousands of voices that make the choir.
We are, we are, we are still life.
(We are, we are, we are still life)
We are, we are, we are… still life
Begging and pleading, not dying, but bleeding out. (Still life, still life)
Begging and pleading, not dying, but bleeding out. (Still life, still life)
Oh, the chemical reaction, the chemical.
Oh, the chemical reaction.
When the walls fell, with arms wide.
Songtekstvertaling
Waarom martel je me zo?
Je zit aan de tafel met beide ogen dicht.
Je spreekt in mythe en fabel, en je hebt geen tegenstander.
De dierenbeenderen openbaren zich diep in je manen.
Ze reiken naar etherisch licht.
De oude speren komen van haar schouders en raadsel uw frame,
de eerste keer dat het goed werd gedaan markeren.
En dat is niet alles wat me achtervolgt - de dood door het vuur van een kind
die zo geduldig wacht. En wij zijn degenen die
die de norm hebben vastgesteld waarmee we gemeten moeten worden.
Gemeten, gemeten!
Sommige dingen kunnen nooit meer lopen want soms is een stap te verachtelijk.
Het pad van vijf onschuldige mannen die slechts een laatste mijl kunnen lopen.
Als ik nog een dag over kon leven, zou ik ervoor kiezen om dat niet te doen.
De successen en mislukkingen van de afgelopen dagen zijn constant.
De horizon belooft dagen vooruit.
Als jij niet stopt, doe ik dat ook niet.
En dit zweer ik je vanavond.
op deze oude gloeien
je hebt geboord tot ze vuur waren.
We zijn niets zonder de duizenden stemmen die het koor maken.
Niets zonder de duizenden stemmen die het koor maken.
We zijn, we zijn, we zijn nog steeds leven.
(We zijn, we zijn, we zijn nog steeds leven)
We zijn, we zijn, we zijn... nog steeds leven.
Smeken en smeken, niet sterven, maar doodbloeden. (Stilleven, stilleven)
Smeken en smeken, niet sterven, maar doodbloeden. (Stilleven, stilleven)
Oh, de chemische reactie, de chemische stof.
De chemische reactie.
Toen de muren vielen, met armen wijd.