Profane Omen — I Have Seen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Have Seen" van Profane Omen.
Songteksten
Fear!
Fear that lives in my heart for the rest of my life, emptiness of all that is,
illusion of being alive
I have seen the fires of hell, felt them under my skin
Hollow is the truth in this lie we’re living in
The horror, the nothing, the sights erasing my soul, judgement, the truth
through this eye I cannot close
Fear…
It all starts up with a pressure on my chest, the air sucked out of my lungs,
physical symptoms just a rapid countdown to the small death yet to come
A violent chasm takes me down to the depths so cold
Here I have nothing, nothing for comfort; here I have no soul
And I see…
It’s strangling me; it kills the hope within, feeds death to my brain
If I could, I gladly would end my life just to end this pain
I cannot move
My eyes laid on something I cannot escape from…
Inside this human shell, madness kicks in…
I see
When the sights are seen and I’m just an empty shell, I try to gather my breath,
knowing that I’ve just been in hell, living in fear the rest of my life,
trying to forget what I’ve seen
And the merciless eye made a part of me die, closed for now, still there
somehow…
…until it opens again
Songtekstvertaling
Angst!
Angst die leeft in mijn hart voor de rest van mijn leven, leegte van alles wat is,
illusie van leven
Ik heb het vuur van de hel gezien, voelde ze onder mijn huid
Hol is de waarheid in deze leugen waarin we leven
De verschrikking, het niets, de blikken die mijn ziel wissen, oordeel, de waarheid
door dit oog kan ik niet sluiten
Angst…
Het begint allemaal met een druk op mijn borst, de lucht uit mijn longen gezogen,
fysieke symptomen gewoon een snelle aftelling naar de kleine dood nog te komen
Een gewelddadige kloof brengt me naar de diepten zo koud
Hier heb ik niets, niets voor troost; hier heb ik geen ziel
En ik zie…
Het wurgt me, het doodt de hoop binnenin, voedt de dood aan mijn hersenen.
Als ik kon, zou ik graag mijn leven beëindigen om deze pijn te beëindigen.
Ik kan me niet bewegen.
Mijn ogen waren gericht op iets waar ik niet aan kan ontsnappen.…
In dit menselijk omhulsel begint de waanzin.…
Ik begrijp het.
Als de bezienswaardigheden worden gezien en ik ben slechts een lege huls, probeer ik mijn adem te verzamelen,
wetende dat ik net in de hel ben geweest, de rest van mijn leven in angst leef,
proberen te vergeten wat ik heb gezien
En het genadeloze oog deed een deel van Mij sterven, gesloten voor nu, nog steeds daar
enigszins…
... totdat het weer opengaat