Private Paul — Blut für die Welt songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Blut für die Welt" van Private Paul.
Songteksten
Es gibt im Himmel ein Volk
Mit Schwingen aus Gold
Das jeden deiner Schritte mit seinen Blicken verfolgt
Sie sind das, was du im Leben nicht hast
Und sie geben dir Kraft für diese ewige Nacht
Deine Engel sind das Gute im Leben
Die Liebe, die Träne, das Blut, die Seele
Sie leben vom Glauben — «Am Anfang war nichts»
Und seh’n mit tränenden Augen, wie man sie langsam vergisst
Und die Engel sterben
Sie wollen nicht wie die Menschen werden
Sie fallen vom Himmel, ihr Reich liegt längst in Scherben
Und die Engel sterben
Sie spüren die brennenden Schmerzen
In ihren verwelkenden Herzen
Und der Himmel brennt
Vom blutroten Firmament
Fallen sie zu Tausenden, weil man sie nicht mehr kennt
Jetzt ist jeder Kampf vergebens, weil sie in Nacht und Nebel
Im kalten Regen bald verwesen
Die Federn verbrannt — «Die Pracht ist verloren.»
Kraftlos liegen sie auf dem matschigen Boden
Jeden Tag unsere bisherigen Zeit lebten wir gleich
Kein Wesen war zu geben bereit
Die Krone der Schöpfung besetzt den Trohn nicht zurecht
Nur ein verkohlender Fleck in einem großen Geflecht
Und der Himmel weint
Gequälte Stimmen schrei’n
Weil nur ein Meer aus Leichen von den Himmelskindern bleibt
Die Menschheit denkt meist, es geht alles gut aus
Und erlegt sich damit aber selbst einen Fluch auf
Und keine der Seelen kommt je ins Leben zurück
Von wegen «wir treten ins ewige Glück»
Die Welt ist jetzt ein anderer Ort
Weil jeder Sprössling aus Hoffnung irgendwann mal verdorrt
Songtekstvertaling
Er is een volk in de hemel
Met Gouden Vleugels
Dat volgt elke stap met zijn ogen
Ze zijn wat je niet in het leven hebt.
En ze geven je kracht voor deze eeuwige nacht.
Jouw engelen zijn het goede in het leven
De liefde, de traan, het bloed, de ziel
Ze leven door geloof - " in het begin was er niets»
En zie met waterige ogen hoe je ze langzaam vergeet
En de engelen sterven
Ze willen niet als mensen zijn.
Ze vallen uit de hemel, hun Koninkrijk is al lang in puin.
En de engelen sterven
Je voelt de brandende pijn
In hun verdorde harten.
En de hemel brandt
Uit het bloedrode Firmament
Ze vallen met duizenden omdat ze niet meer bekend zijn.
Nu is elk gevecht tevergeefs, want ze zijn in de nacht en mist
Snel wegrotten in de koude regen
De veren zijn verbrand. " de pracht is verloren.»
Machteloos liggen ze op de modderige grond
Elke dag onze vorige keer leefden we hetzelfde
Niemand was bereid om te geven
De kroon van de schepping bezetten de Trohn niet.
Alleen een verkoolde plek in een grote vlecht.
En de hemel huilt
Gekwelde stemmen schreeuwen
Want alleen een zee van lijken blijft over van de kinderen van de hemel
De mensheid denkt meestal dat alles goed gaat.
En daarmee legt hij een vloek op zichzelf.
En geen van de zielen zal ooit weer tot leven komen.
Trouwens, we stappen in het eeuwige geluk.»
De wereld is nu een andere plek
Omdat elke nakomeling op een gegeven moment uit hoop verwelkt.