Primus — Mrs. Blaileen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mrs. Blaileen" van Primus.
Songteksten
Tales From The Punchbowl
Mrs. Blaileen
Mrs. Blaileen — she was his sixth grade teacher
and she controlled the children
by using humiliation
The target always seemed to be Donny
He was a bit slower than the others
When he was quite young
his mother died at the kitchen table
while choking on some food
The fashion of the day
was bleach and tied Levis
Donny decided to make some
But he didn’t know to rinse them
So he came to school a reekin'
Bleach stench filled the classroom
Mrs. Blaileen began to chastise
She made him feel like an asshole
Two feet small
Oh what a lonely boy
Don and Ronald
they always stuck together
for they were a bit different than the others
and they were as tight as brothers
then Ronald moved away
Now Steven
He was a year or two younger
and he really thought he was something
He liked to harass other children
or anyone he found outnumbered
Alone Don walks from fishing
Steven and a friend they stop him
They took his hat and they taunt him
Pimp-slap him with a newspaper
Don lunged forward with his fish-knife
then ran all the way home weeping
He gave the knife to his father and
Said «I think I hurt Steve»
Oh what a lonely boy
Songtekstvertaling
Verhalen Uit De Punchbowl
Mrs Blaileen.
Mrs Blaileen was z ' n lerares.
en ze beheerste de kinderen.
door vernedering te gebruiken
Het doelwit leek altijd Donny te zijn.
Hij was wat langzamer dan de anderen.
Toen hij nog heel jong was.
zijn moeder stierf aan de keukentafel.
tijdens het stikken in wat voedsel
De mode van de dag
bleekmiddel en gebonden Levis.
Donny besloot wat te maken.
Maar hij wist niet dat hij ze moest afspoelen.
Dus hij kwam naar school als een stinkerd.
Bleekgeur vulde de klas
Mrs Blaileen begon te straffen.
Ze liet hem zich een klootzak voelen.
Twee voet klein
Wat een eenzame jongen.
Don en Ronald
ze bleven altijd bij elkaar.
want ze waren een beetje anders dan de anderen
en ze waren zo hecht als broers.
toen verhuisde Ronald.
Nu Steven
Hij was een jaar of twee jonger.
en hij dacht echt dat hij iets was.
Hij viel andere kinderen graag lastig.
of iemand die hij in de minderheid vond.
Alleen Don wandelt van het vissen
Steven en een vriend houden hem tegen.
Ze namen zijn hoed en ze bespotten hem.
Pooier-sla hem met een krant
Don sprong naar voren met zijn vismes.
toen rende hij huilend naar huis.
Hij gaf het mes aan zijn vader en
Zei: "Ik denk dat ik Steve pijn heb gedaan»
Wat een eenzame jongen.