Portugal. The Man — Telling Tellers Tell Me songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Telling Tellers Tell Me" van Portugal. The Man.
Songteksten
Summer came and I lost my shoes
while them purple gold linens, pressed them down in the basement
and if don’t you know or see them clouds
Will step to the sky and wind… down
tell me what you know tell me what we get tell
me where we go then tell me when you come back around
Shelter never pays without months without
rain after winter leaves we’ll just do it again
Calm will find your soul
those tired lonely lips dragged him down to the train tracks
left them purple gold lids sittin down in the basement
and if we die here will we ever be back again?
Dawn was likely lined in the coming of men that shuffled slithered
legs till they found how to stand every time I grow I know I’ll never change
because the liver tree sways, but knows he’ll never find me I know my problems and know where they lay
Dawn was likely lined in the coming of men
that shuffled slithered
legs till they found how to stand
my brothers busy laughing at the end of the
hall, said «That mans not
a doctor if he cures no cancer»
placed in the back where there are no dancers
crooked steps diamonds
and a bag housing answers
where I step to sky and wind… down
Calm will find your soul
those tired lonely lips dragged him down to the train tracks
and if we die here will we ever be back again?
Dawn was likely lined in the coming of men
that shuffled slithered legs till they found how to stand
Songtekstvertaling
Summer kwam en ik verloor mijn schoenen
terwijl die paarse gouden Beddengoed, ze in de kelder duwde.
en als je die wolken niet kent of ziet
Zal naar de hemel stappen en wind ... naar beneden
vertel me wat je weet vertel me wat we krijgen vertel me
waar gaan we heen? vertel het me als je terugkomt.
Onderdak betaalt nooit zonder maanden
regen na winter vertrekken we doen het gewoon opnieuw
Rust zal je ziel vinden.
die vermoeide eenzame lippen sleepten hem naar het spoor.
liet die paarse gouden deksels zitten in de kelder.
en als we hier sterven, komen we dan ooit terug?
Dageraad zat waarschijnlijk in de komst van mannen die schuifelden
benen totdat ze vonden hoe te staan elke keer als ik groei ik weet dat ik nooit zal veranderen
omdat de leverboom slingert, maar weet dat hij me nooit zal vinden Ik ken mijn problemen en weet waar ze liggen
Dageraad zat vast in de komst van mannen.
die schuifelde
benen tot ze vonden hoe te staan
mijn broeders die lachen aan het einde van de
hall zei:
een dokter als hij geen kanker geneest»
geplaatst achterin waar geen dansers zijn
crooked steps diamonds
en een zak met antwoorden
waar ik naar de hemel stap en wind ... naar beneden
Rust zal je ziel vinden.
die vermoeide eenzame lippen sleepten hem naar het spoor.
en als we hier sterven, komen we dan ooit terug?
Dageraad zat vast in de komst van mannen.
die schudde slitterde benen totdat ze vonden hoe te staan