Portal — Alone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alone" van Portal.
Songteksten
A stark figure stands alone
Amid open wounds and fractures
Ruins long since overgrown
With vines of tales we’ve shared
Our mutuality
Strained by careless infractions
A once-brilliant oddyssey
Abridged forevermore
The foul stench of apathy
Of humbled expectations
A quiet calm falls over me
No longer will dependance govern fortunes told
There’s no way
That I
Will disappoint me here
But I’m alone
I’m alone
So I’ll shed addictions to my brother
Dependencies let slip away
Embrace the long and lonely winter
And thrive throughout the dark decay
Transcend this fears of bitter whispers
Find solace in the uncontrolled
And rise above distracted anger
With or without your lending hand I will not fall
There’s no way
That I
Will disappoint me here
But I’m alone
There’s no way
That I’ll
Betray my trust in me
But I’m alone
I’m alone
I’m alone
I’m alone
If I had bended or broken
I might have folded back inside
I could have ended up withered
If I’d accepted your tokens
Or foolishly feigned contentment
I might have ended life bitter
But I grew so tired of waiting
Through countless waves of delusion
In the wake of fear
In solitude, satiety
The night deprives in kind
The ideal
That only dawn will find
And the hopes of a little child
Still pervade my mind
There’s no way
That I
Will disappoint me here
But I’m alone
Songtekstvertaling
Een stark figuur staat alleen
Midden in open wonden en breuken
Ruïnes lang geleden overwoekerd
Met wijnstokken van verhalen die we gedeeld hebben
Onze wederkerigheid
Gespannen door onvoorzichtige overtredingen
Een ooit briljante Odyssee.
Verkort voor altijd
De stank van apathie.
Van nederige verwachtingen
Een rustige kalmte valt over me heen
Niet langer afhankelijk zal zijn.
Dat kan niet.
Dat Ik
Zal me hier teleurstellen.
Maar ik ben alleen.
Ik ben alleen.
Dus Ik zal verslavingen aan mijn broer vergooien.
Afhankelijkheden laten wegglippen
Omarm de lange en eenzame winter
En gedijen in het donkere verval.
Overstijg deze angst van bittere fluisteringen
Vind troost in het ongecontroleerde
En boven de verstrooide woede uitstijgen.
Met of zonder jouw leenhand zal ik niet vallen.
Dat kan niet.
Dat Ik
Zal me hier teleurstellen.
Maar ik ben alleen.
Dat kan niet.
Dat ik
Verraad mijn vertrouwen in mij
Maar ik ben alleen.
Ik ben alleen.
Ik ben alleen.
Ik ben alleen.
Als ik had gebendeerd of gebroken
Ik ben misschien teruggegaan naar binnen.
Ik had kunnen verdorren.
Als ik je penningen had aangenomen
Of dwaas geveinsde tevredenheid.
Ik had het leven bitter kunnen beëindigen.
Maar ik werd zo moe van het wachten
Door talloze waangolven
In de nasleep van angst
In eenzaamheid, verzadiging
De nacht ontneemt in natura
Ideaal
Dat alleen de Dageraad zal vinden
En de hoop van een klein kind
Nog steeds doordrenkt mijn geest
Dat kan niet.
Dat Ik
Zal me hier teleurstellen.
Maar ik ben alleen.