Poor Bailey — A Song without Words songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Song without Words" van Poor Bailey.
Songteksten
This old town breeds the blues from the river to Rose Hill
The lone tree’s not so lonely, even the clock’s found time to kill
The voices haunt the hallways in crooning apparitions
The floorboards sound as if they were sick of being stepped on
The mattress lies a nightmare waiting to happen
And the porch is a nervous wreck because that’s where the last tenants left
Never to return, not a nod of concern or regret
Well find time to celebrate, well I found time to grieve
With imaginary friends, imaginary enemies
Born to be let down, screaming out, scream it loud
Well I couldn’t be more thankful but I sure as hell ain’t proud
I’m sorry to say that I’m not sorry
Well if hatred must be taught, then love is a concept lost
All hail to the nation raised by toys that talk
Well you’re starving for attention I’m thirsty for some time alone
You ain’t all that clever but you’re pretty good at playing dumb
The band wagon carries leeches to the bottom of the pond
Where they conjugate and wait for their free ride to stardom
Please stay seated 'til the next stop: Mainstream, USA
The leeches find a seat in the front while the sheep pile into the trunk
Well I ain’t down with the herd, I don’t like leeches they suck
No, I ain’t down with the herd, I don’t like leeches they suck
Addicted to destruction, a self-mutilating trend
I’m my own worst enemy, I’m my own best friend
Well I know where I’m going, just not sure where I am
It’s hot as hell in here, still my computer’s frozen
I’m calm, I’m passive, I’m pretending to be heard
We can wait for the weather to change; you take the wind, I’ll take the rain
You read to find an answer, I write to find the way
Yeah, you read to find an answer, I write to find the way
The space between you and me, over land, over sea
I’m just a phone call away, you’re impossible to reach
I wish I was gay, you wish you were straight
I can’t tell you what to love but ask me what to hate
And I’ll tell you a little story in a song without words
You love living your life on the edge; the excitement bores me to death
You’re a riddle to solve, I’m a joke that you don’t get
Yeah, you are a riddle to solve, I’m a joke that you don’t get
Your lips taste of poison, of moments in motion
Of blood-stained lust and pathetic obsession
I’ll die to warm the roots and save the other leaves
And fall to realize that everyone’s following me
And I’m wandering around aimlessly
I’ll try my worst to do my best; my plans to fail were a success
I remind you to remember, you remind me to forget
Yeah, I remind you to remember, you remind me to forget
I live in between the lines next to the blood-red margin
Like a road leading me to some unknown destination
Where it all goes, maybe I’ll never know
But we’re all growing up, yeah, we’re all getting old
And if you want to see time fly, you better open your eyes
Because the higher you climb, the further you fall
And where we’ll end up only time will tell
Well I’d rather be the feather that flew than the stone that once fell
Yeah I’d rather be the feather that flew than the stone that once fell
Songtekstvertaling
Deze oude stad kweekt de blues van de rivier tot Rose Hill.
De eenzame boom is niet zo eenzaam, zelfs de klok heeft tijd gevonden om te doden
De stemmen spoken rond in de gangen in de geboorte-verschijningen
De vloerplanken klinken alsof ze het zat zijn om op te staan.
De matras ligt te wachten op een nachtmerrie.
En de veranda is een nerveus wrak, want daar zijn de laatste huurders vertrokken.
Nooit meer terugkeren, geen knik van bezorgdheid of spijt
Nou vind tijd om te vieren, Nou ik vond tijd om te rouwen
Met denkbeeldige vrienden, denkbeeldige vijanden
Geboren om in de steek gelaten te worden, schreeuwend, schreeuwend
Ik kan niet meer dankbaar zijn, maar ik ben er zeker niet trots op.
Het spijt me om te zeggen dat het me niet spijt.
Als haat geleerd moet worden, dan is liefde een verloren concept.
Alle heil aan de natie grootgebracht door speelgoed dat praat
Je hebt trek in aandacht. Ik heb dorst voor een tijdje alleen.
Zo slim ben je niet, maar je kunt je wel goed van de domme houden.
De bandwagen brengt bloedzuigers naar de bodem van de vijver.
Waar ze zich vervoegen en wachten op hun gratis rit naar het sterrendom
Blijf zitten tot de volgende halte: Mainstream, USA
De bloedzuigers vinden een stoel aan de voorkant terwijl de schapen stapelen in de kofferbak
Ik hou niet van de kudde, ik hou niet van bloedzuigers.
Nee, Ik hou niet van de kudde, ik hou niet van bloedzuigers die ze zuigen.
Verslaafd aan vernietiging, een zelfverminkende trend
Ik ben mijn eigen ergste vijand, ik ben mijn eigen beste vriend
Ik weet waar ik heen ga, maar ik weet niet waar ik ben.
Het is hier zo warm als wat, maar mijn computer is nog steeds bevroren.
Ik ben kalm, Ik ben passief, ik doe alsof ik gehoord word.
We kunnen wachten tot het weer verandert, jij de wind, ik de regen.
Je leest om een antwoord te vinden, Ik schrijf om de weg te vinden.
Ja, je leest om een antwoord te vinden, Ik schrijf om de weg te vinden.
De ruimte tussen jou en mij, over land, over zee
Ik ben maar een telefoontje verwijderd, je bent onmogelijk te bereiken
Ik wou dat ik homo was, je wou dat je hetero was.
Ik kan je niet zeggen waar je van moet houden, maar vraag me wat ik moet haten.
En Ik zal je een verhaaltje vertellen in een lied zonder woorden
Je houdt ervan om je leven op het randje te leven, de opwinding verveelt me dood.
Jij bent een raadsel om op te lossen, ik ben een grap die je niet begrijpt
Ja, je bent een raadsel om op te lossen, ik ben een grap die je niet begrijpt
Je lippen smaken naar vergif, van momenten in beweging
Van bloed bevlekte lust en zielige obsessie
Ik zal sterven om de wortels te verwarmen en de andere bladeren te redden
En besef dat iedereen me volgt.
En ik dwaal doelloos rond
Ik zal mijn best doen om mijn best te doen; mijn plannen om te falen waren een succes
Ik herinner je eraan dat je me eraan herinnert om te vergeten
Ja, Ik herinner je eraan dat je me eraan herinnert om te vergeten
Ik woon tussen de lijnen naast de bloedrode rand.
Als een weg die me naar een onbekende bestemming leidt.
Waar het allemaal heen gaat, zal ik het misschien nooit weten.
Maar we worden allemaal volwassen.
En als je de tijd wilt zien vliegen, kun je beter je ogen openen.
Hoe hoger je klimt, hoe verder je valt.
En waar we zullen eindigen alleen de tijd zal vertellen
Ik ben liever de veer die vloog dan de steen die ooit viel.
Ik ben liever de veer die vloog dan de steen die ooit viel.