Pooh — Dialoghi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dialoghi" van Pooh.
Songteksten
Prepotente la sveglia risolve tutti i sogni
quinto giorno d’estate accettato come gli altri
esco dalla semioscura stanza
apro solo una finestra
entro nei vestiti e torno sui miei passi per un bacio a chi
dorme ancora.
Cara piccola ragazza che mai ti svegli presto
alla mia colazione per strada penserІ
io t’ho scelta per amore un giorno
ti dissi «Siamo un altro mondo
quindi non ti chiedo niente mi va bene ciІ che fai
e non fai».
Un istante e affondo dentro la citt
i miei passi ormai sanno dove si va vado a rendermi utile a chi nemmeno so chi.
Dentro grandi stanze illuminate io fino a questa sera mi rinchiuderІ
ma la mente segnala un pensiero certo insolito.
Mi hanno detto che in questa citt invisibilmente
meridiano o qualcosa, ma passa proprio qui
se d’un tratto mi ci sento sopra
a un filo che fa il giro del mondo
e questo rade i miei pensieri e nasce limpida un’idea
dentro me.
Quanto tempo ho perso fino adesso io mi son fatto dunque attraversare anch’io
dalle nuove stagioni in silenzio senza vivere.
Ha chinato il capo la mia fantasia
disperdendo l’ansia che sarebbe mia
di raccogliere dialoghi d’aria e farne poesia.
E semplicemente stando al posto mio
ho dimenticato che respiro anch’io
e scoprirlo un mattino d’estate puІ pesare un po'.
(ripete ad libitum)
Songtekstvertaling
Dominerende wekker Lost alle dromen op.
vijfde dag van de zomer aanvaard als anderen
Ik kom uit de semi-donkere kamer.
Ik open maar één raam.
Ik trek mijn kleren aan en ga terug op mijn trap voor een kus aan wie
hij slaapt nog.
Lieve kleine meid, je wordt nooit vroeg wakker.
bij mijn ontbijt op straat penserI
Ik koos jou uit liefde op een dag
Ik zei: "We zijn een andere wereld.
dus ik vraag je nergens om. Ik vind het prima wat je doet.
en jij niet."
Een moment en ik zink in de stad
mijn stappen weten nu waar ik heen moet.ik ga mezelf nuttig maken voor wie ik niet eens weet wie.
In grote verlichte kamers sluit ik mezelf op tot vanavond.
maar de geest geeft een ongewone gedachte aan.
Ze vertelden me dat in deze stad onzichtbaar
Meridian of zoiets, maar het gaat hier voorbij.
als ik er plotseling op voel
een draad die de wereld rondgaat
en dit scheert mijn gedachten en een duidelijk idee is geboren
in mij.
Hoeveel tijd heb ik verloren tot nu toe heb ik mezelf gekruist
van de nieuwe seizoenen in stilte zonder te leven.
Ze boog haar hoofd mijn fantasie
de angst verspreiden die van mij zou zijn
om luchtdialogen te verzamelen en er poëzie van te maken.
En gewoon in mijn plaats staan
Ik ben vergeten dat ik ook adem.
en ontdek op een zomerochtend dat je een beetje kunt wegen.
(herhaalt ad libitum)