Poncho K — Avaricia De Vejez songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Avaricia De Vejez" van Poncho K.
Songteksten
Dibujé en un paraíso vuestras caras
Asumiendo, yo tirando de una cuerda
Me aferré a la valentía en un destino sin gobierno
En el que nadie creía
Con mis huevos ¿quien podría?
Y ahora ¿quien se enfrenta a este fracaso?
¿Quien se acuesta ahogao en llantos?
Ya me duele la conciencia de hacer duelo en el silencio
Y ahora ¿quien se enfrenta a este fracaso?
¿Quien se acuesta ahogao en llantos?
Ya me duele la conciencia de hacer duelo en el silencio
Y de aguantar un mismo vaso
Y me parece casi ayer
Un medio día del montón
Por la cara pasa el tiempo
Pero no en vano y tuesta el pellejo
Ahora se que es un ladrón
Nos robaste la niñez
Y con ella esta ilusión
Que no me hace falta espejo
Pa saber que soy más viejo
Porque nos hacemos hombres
Pero nadie nos enseña
Porque veo pasar la vida
En un suspiro la historia
Y arrasando va guadaña
Mientras el cielo ni empaña
Y ahora ¿quien se enfrenta a este fracaso?
¿Quien se acuesta ahogao en llantos?
Ya me duele la conciencia de hacer duelo en el silencio
Y ahora ¿quien se enfrenta a este fracaso?
¿Quien se acuesta ahogao en llantos?
Ya me duele la conciencia de hacer duelo en el silencio
Y ahora ¿quien se enfrenta a este fracaso?
¿Quien se acuesta ahogao en llantos?
Ya me duele la paciencia de hacer duelo en el silencio
Y de aguantar un mismo vaso
Songtekstvertaling
Ik trok jullie gezichten in het paradijs.
Ervan uitgaande dat ik aan een touw trek
Ik klampte me vast aan moed in een lot zonder regering.
Niemand geloofde in
Met mijn eieren, wie zou dat kunnen?
En wie wordt nu geconfronteerd met deze mislukking?
Wie verdrinkt er in tranen?
Het doet mijn geweten al pijn om in stilte te rouwen.
En wie wordt nu geconfronteerd met deze mislukking?
Wie verdrinkt er in tranen?
Het doet mijn geweten al pijn om in stilte te rouwen.
En om hetzelfde glas vast te houden
En het lijkt bijna gisteren.
Een halve dag van overvloed.
Door het gezicht gaat de tijd.
Maar niet tevergeefs en toast de huid
Nu Weet ik dat hij een dief is.
Je hebt onze jeugd gestolen.
En daarmee deze illusie
Dat ik geen spiegel nodig heb
Pa weet dat ik ouder ben
Omdat we mannen worden.
Maar niemand leert ons
Want ik zie het leven voorbij gaan.
In a sigh the story
En razen gaat zeis
Terwijl de lucht niet eens mist
En wie wordt nu geconfronteerd met deze mislukking?
Wie verdrinkt er in tranen?
Het doet mijn geweten al pijn om in stilte te rouwen.
En wie wordt nu geconfronteerd met deze mislukking?
Wie verdrinkt er in tranen?
Het doet mijn geweten al pijn om in stilte te rouwen.
En wie wordt nu geconfronteerd met deze mislukking?
Wie verdrinkt er in tranen?
Het doet al pijn aan het geduld van rouwen in stilte.
En om hetzelfde glas vast te houden