POLIGON — Не успел songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Не успел" van POLIGON.
Songteksten
Миг за мигом догорают дни,
Эти пыльные стены — мы всегда в них одни…
В душных квартирах, словно в грязной тюрьме,
Мы даём мечтам умереть в себе!
Но наступает время, пробивают часы,
Приходят мысли о том, чего не сделал ты,
О том, что столько хотелось успеть,
Но где тот ластик, что даст
Все ошибки стереть?
Знаешь и не знаешь, находишь и теряешь,
А свет в конце тоннеля — это поезд на путях!
День за днём проходит и жизнь к концу подходит,
А всё что так хотел ты… не успел!
II.
Жизнь, как река: нас уносит волнами
И холодный поток оставляет без сил.
Разрывая на части, погружая в глубины,
Она в пыль растирает всё, что ты так любил!
Хороводы теней… Незнакомые лица…
В них теряя друзей, мы находим врагов.
И, потратив всю жизнь на пустые стремления,
Мы погрязнем в трясине несбывшихся снов.
III.
Словно стрелки часов, ты бежишь круг за кругом,
Испугавшись успеть, так спешишь опоздать.
Не хочешь смириться и себе признаться,
Что теперь слишком поздно хоть что-то менять!
Размытый силуэт, ты — тень среди людей,
Жизнь превратил в могилу и схоронился в ней.
И разум костенеет, и страх грызёт тебя:
Ты хочешь, но не можешь вырваться со дна…
Songtekstvertaling
Van Moment tot moment sterven de dagen uit.,
Deze stoffige muren-we zijn er altijd alleen in…
In benauwde appartementen, zoals in een vuile gevangenis.,
We laten dromen in ons sterven!
Maar de tijd komt, de klok slaat toe,
Ik denk aan wat je niet hebt gedaan.,
Over hoe graag ik wilde doen,
Maar waar is de gum die zal geven
Alle fouten wissen?
Je weet het en je weet het niet, je vindt en je verliest,
En het licht aan het einde van de tunnel is een trein op het spoor!
Dag na dag gaat voorbij en het leven komt tot een einde,
En dat alles wilde jou... niet beheerd!
II.
Leven als een rivier: we worden meegesleept door de golven
En de koude Beek laat je uitgeput achter.
Verscheuren, duiken in de diepte,
Ze verpulvert alles waar je zoveel van hield.
De dans van de schaduwen ... onbekend gezicht…
In hen, als we vrienden verliezen, vinden we vijanden.
En, ik heb mijn hele leven doorgebracht aan lege aspiraties,
We zullen verstrikt raken in een moeras van onvervulde dromen.
III.
Als de handen van een klok, ren je rond en rond,
Bang om te komen, je hebt zo ' n haast om te laat te komen.
Wil je het niet accepteren en toegeven aan jezelf?,
Dat het nu te laat is om iets te veranderen!
Wazige silhouet, je bent een schaduw onder de mensen,
Hij veranderde zijn leven in een graf en begroef zichzelf erin.
En geest versteend, en de angst eet aan je:
Je wilt, maar je kunt niet ontsnappen van de bodem…