Poema Arcanus — By the Cliff songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "By the Cliff" van Poema Arcanus.
Songteksten
Distant light announce my silence arrival
The wind brings memories without regret
A childhood place where everything knows me
A place where nobody seems to know me
Cold sun crystals dance over raging waves
These powers deep down unseen
A fearless, reckless grazing flight
The softness of feathers, the cold of the sea
In this hidden stage I will only witness
Unable to understand these ageless words
To grab, to kill and to dissect with my hands
Trying to make mine something is not
Cold sun crystals dance over raging waves
These powers deep down unseen
A fearless, reckless grazing flight
The softness of feathers, the cold of the sea
On this last corner, by the cliff
As small and lonely as this life
A failed design made for a long lost oblivion
An old and forgotten sign for centuries rusting by the road
Trying to tell apart the worlds
Of a language that floats with the haze
While I’m still here tied to the earth
I see the habit turning into slavery
The killing comfort brings its warm and smooth death
Dying slowly as I’m longing for the imaginary
On this last corner, by the cliff
As small and lonely as this life
A failed design made for a long lost oblivion
An old and forgotten sign for centuries rusting by the road
On this last corner I breathe the remaining air
A countdown of heart beats
All around goes on
The air, the moment, the place
They escape from my hands
The air, the moment, the place
They escape from my hands
Songtekstvertaling
Ver weg licht kondig mijn stilte aan.
De wind brengt herinneringen zonder spijt.
Een plek waar alles me kent.
Een plek waar niemand me lijkt te kennen.
Koude zonkristallen dansen over razende golven
Deze krachten diep van binnen ongezien
Een onbevreesde, roekeloze graasvliegtuig
De zachtheid van veren, de kou van de zee
In deze verborgen fase zal ik alleen getuige zijn
Kan deze tijdloze woorden niet begrijpen
Te grijpen, te doden en te ontleden met mijn handen
Proberen om van mij iets te maken is niet
Koude zonkristallen dansen over razende golven
Deze krachten diep van binnen ongezien
Een onbevreesde, roekeloze graasvliegtuig
De zachtheid van veren, de kou van de zee
Op deze laatste hoek, bij de klif
Zo klein en eenzaam als dit leven
Een mislukt ontwerp gemaakt voor een lang verloren vergetelheid
Een oud en vergeten bord voor eeuwen roesten langs de weg
Proberen de werelden uit elkaar te houden
Van een taal die drijft met de nevel
Terwijl ik nog steeds hier ben gebonden aan de aarde
Ik zie de gewoonte veranderen in slavernij.
Het dodencomfort brengt zijn warme en gladde dood.
Langzaam sterven terwijl ik verlang naar het denkbeeldige
Op deze laatste hoek, bij de klif
Zo klein en eenzaam als dit leven
Een mislukt ontwerp gemaakt voor een lang verloren vergetelheid
Een oud en vergeten bord voor eeuwen roesten langs de weg
Op deze laatste hoek adem ik de resterende lucht in.
Een aftelling van hartslagen
Overal gaat door
De lucht, het moment, de plaats
Ze ontsnappen uit mijn handen.
De lucht, het moment, de plaats
Ze ontsnappen uit mijn handen.