Pocketbooks — The Outskirts of Town songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Outskirts of Town" van Pocketbooks.
Songteksten
Growing up on the outskirts of town
To the sound of ice cream vans and flight paths above
And we raced on bikes through the streets after dark
Till that girl got knocked down by a Volkswagen car
And she stayed inside as she started to heal
As the cinema closed and the theatre closed too
And I’d later run through the high street at night
Past the charity shops and the flashing blue lights on the outskirts of town
Endless Threads was a shop on my road
Opened in autumn, by winter it’s closed
As it found no favour with home-made designs
As the kids wait on platforms for city-bound trains
And the girl with the bike moved in over the shop
Opened the boxes the owners forgot and their
Faded plans for a cinema club
Simply gathering dust with the discounted clothes
And a handwritten note, with the words…
«To whomever this letter might find
Here’s the last of my dreams on the outskirts of town
I’m in love with the smiles on pedestrian streets
But I’ve fallen for something that’s out of my reach
And I guess the anonymous city’s for me
And I guess I’m naïve if I think I’ll survive on the outskirts of town»
And I understand, I can see the bright lights in your eyes
And she folds the note, puts it back in the box
Hands in the clothes to the charity shops
And she leaves her bike on some railings unchained
And then waits on a bench for a city-bound train on the outskirts of town
Songtekstvertaling
Opgroeien aan de rand van de stad
Naar het geluid van ijswagens en vliegroutes boven
En we renden op fietsen door de straten na het donker
Tot dat meisje neergeslagen werd door een Volkswagen auto.
En ze bleef binnen toen ze begon te genezen.
Toen de bioscoop sloot en het theater ook sloot
En Ik Rende later ' s nachts door de high street.
Voorbij de liefdadigheidswinkels en de knipperende blauwe lichten aan de rand van de stad
Eindeloos garen was een winkel op mijn weg
Geopend in de herfst, in de winter is het gesloten
Omdat het geen gunst vond met zelfgemaakte ontwerpen
Terwijl de kinderen wachten op perrons voor stadgebonden treinen
En het meisje met de fiets trok in over de winkel
Opende de dozen die de eigenaars vergaten en hun
Vervaagde plannen voor een filmclub
Gewoon stof verzamelen met de gedisconteerde kleren
En een handgeschreven briefje, met de woorden…
"Aan wie deze brief ook mag vinden
Hier is het laatste van mijn dromen aan de rand van de stad
Ik ben verliefd op de glimlach op voetgangers straten
Maar ik ben gevallen voor iets dat buiten mijn bereik ligt.
En ik denk dat de anonieme stad voor mij is.
En ik denk dat ik naïef ben als ik denk dat Ik zal overleven aan de rand van de stad»
En ik begrijp het, Ik kan de heldere lichten in je ogen zien.
En ze vouwt het briefje, stopt het terug in de doos.
Handen in de kleren naar de liefdadigheidswinkels
En ze laat haar fiets achter op een paar relingen unchained
En dan wacht hij op een bank op een trein naar de stad aan de rand van de stad