Пикник — Приоткроется дверь… songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Приоткроется дверь…" van Пикник.
Songteksten
Их к утру только хватятся.
От всего вдалеке
Три босых, три лунатика
Шли по проволоке
О своём, о неведомом,
Им напела луна,
И теперь их преследует
Мысль упрямо одна:
«В город лунный, мир безумный
Дальше, дальше от земли,
В город лунный, в мир безумный
Наши мысли унесли»
Все им мнится, все чудится,
Будто дом их не здесь,
А на звёздах заброшенных
Выше синих небес.
Уж камнями кидались в них,
Да не сбить их никак —
То укроет их облако,
То сорвется рука
В город лунный, мир безумный
Дальше, дальше от земли,
В город лунный, в мир безумный
Наши мысли унесли
Да и шут, да и шут с ними —
От всего вдалеке
Три босых, три лунатика
Шли по проволоке
В город лунный, мир безумный
Дальше, дальше от земли,
В город лунный, в мир безумный
Наши мысли унесли
ДОМ МОЙ НА ДВУХ НОГАХ
Дом мой на двух ногах
Туго обтянут кожей,
Стены, как струны звенят.
Силой неведомой сложены,
Дом мой на двух ногах
Будто от ветра шатается,
А упадет — не считается,
А упадет — не считается.
А ведь где-то
В луче света
Ангел мой играет
Гудит, стонет,
Чужих гонит
Караван-сарай,
Караван-сарай
В доме моем сторожам
Велено быть начеку,
По костяным этажам
Красные реки текут.
Стены услышат меня,
Скроют все дикое, тёмное,
Все, что таилось тогда
В дальних затерянных комнатах
А ведь где-то
В луче света
Ангел мой играет.
Гудит, стонет,
Чужих гонит…
Караван-сарай,
Караван-сарай…
Дом мой на двух ногах
Туго обтянут кожей,
А на асфальте следы
Утренний дождь уничтожит.
Дом мой на двух ногах
Новой дорогою мается,
А упадет — не считается,
А упадет — не считается…
А ведь где-то
В луче света
Ангел мой играет…
Songtekstvertaling
Ze zullen morgen gemist worden.
Weg van alles.
Drie blootsvoets, drie van een gek.
Ze liepen langs de draad.
Over je eigen, over het onbekende.,
De maan zong voor hen,
En nu worden ze achtervolgd.
De gedachte is koppig.:
"Naar de stad van de maan, de wereld is gek
Verder, verder van de aarde,
Naar de stad van de maan, naar de wereld van de waanzin
Onze gedachten werden meegesleept.»
Alles wat ze denken, alles wat ze zich voorstellen,
Alsof hun huis er niet was.,
En op de sterren van de verlaten [sterren]
Boven de blauwe lucht.
Ze gooiden stenen naar hen.,
Ja, schiet ze op geen enkele manier neer. —
Dan zal de wolk hen bedekken.,
Dan zal de hand eraf vallen.
Naar de stad van de maan, is de wereld gek
Verder, verder van de aarde,
Naar de stad van de maan, naar de wereld van de waanzin
Onze gedachten werden meegesleept.
En de nar en de nar met hen. —
Weg van alles.
Drie blootsvoets, drie van een gek.
Ze liepen langs de draad.
Naar de stad van de maan, is de wereld gek
Verder, verder van de aarde,
Naar de stad van de maan, naar de wereld van de waanzin
Onze gedachten werden meegesleept.
MIJN HUIS OP TWEE BENEN
Mijn huis is op twee benen
De huid strak,
De muren zijn als Touwtjes die rinkelen.
Vermogen onbekend gevouwen,
Mijn huis is op twee benen
Het is alsof de wind hem laat wiebelen.,
Als het valt-telt het niet,
Als het valt, telt het niet.
Maar ergens
In een straal van licht
Mijn engel speelt
Neuriën, kreunen,
Verdrijft vreemden
Caravanserai,
Caravanserai
In mijn huis aan de wachters
Ik moet op de uitkijk staan.,
Met beendervloeren
Rode rivieren stromen.
De muren zullen me horen.,
Verberg al het wild, donker,
Alles wat toen verborgen was
In de ver verloren kamers
Maar ergens
In een straal van licht
Mijn engel speelt.
Neuriën, kreunen,
Verdrijft vreemden…
Caravanserai,
Caravanserai…
Mijn huis is op twee benen
De huid strak,
En er zijn voetafdrukken op het asfalt.
De ochtendregen zal het vernietigen.
Mijn huis is op twee benen
Een nieuwe weg wordt genomen,
Als het valt-telt het niet,
Als het valt-telt het niet…
Maar ergens
In een straal van licht
Mijn engel speelt…