Pignoise — Desesperado songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Desesperado" van Pignoise.
Songteksten
Tengo los besos que no quiero
Tengo una cama y nunca sueño
No tengo fe y quiero perdón
Tengo una caña y un anzuelo
Para que muerdas si yo quiero
El engaño es mi profesión
Y no me quejo
Solo protejo mi corazón
Desesperado voy
Acostumbrado a que lo bueno
se me escape de las manos
No aprendo la lección
Y aunque me escapo
Siempre me encuentran los fantasmas del pasado
Me miran mal ya los espejos
Será que ya soy un poco viejo
Será que ya me he hecho mayor, no, no
Tengo los besos que no quiero
Tengo una cama y nunca sueño
No tengo fe y quiero perdón
Y no me quejo
Solo protejo mi corazón
Desesperado voy
Acostumbrado a que lo bueno
se me escape de las manos
No aprendo la lección
Y aunque me escapo
Siempre me encuentran los fantasmas del pasado
Y tengo sacos de tristeza
Besos de mentira
Tengo el alma de corcho
Tengo mirada traviesa
La mente asesina
Y un corazón muy sólo
Desesperado voy
Acostumbrado a que lo bueno
se me escape de las manos
No aprendo la lección
Y aunque me escapo
Siempre me encuentran los fantasmas del pasado
Desesperado voy
Acostumbrado a que lo bueno
se me escape de las manos
No aprendo la lección
Y aunque me escapo
Siempre me encuentran los fantasmas del pasado
Desesperado voy…
Desesperado voy…
Desesperado voy…
Desesperado voy…
Songtekstvertaling
Ik heb de kussen die ik niet wil Hebben een bed en slapen nooit ik heb geen geloof en wil ik vergeving heb ik een stok en een haak Voor u te bijten als ik wil om Het bedrog is mijn beroep En ik ben niet klagen maar het beschermen van mijn hart Wanhopige ik Gewend aan hoe goed ik ontsnappen uit de handen Niet te leren van de les En hoewel ik ontsnapte ik Altijd gevonden, de geesten van het verleden er bij Mij verkeerd, aangezien de spiegels worden dat, want ik ben een beetje oud te Worden dat sinds ik meer, niet, ik heb niet de kussen die ik niet wil Hebben een bed en slapen nooit ik heb geen geloof en ik wil vergeving En ik ben niet klagen maar het beschermen van mijn hart Wanhopige ik Gewend aan hoe goed ik ontsnappen uit de handen Niet te leren van de les En hoewel ik ontsnapte ik Altijd gevonden, de geesten van het verleden, En ik heb de zakken van verdriet Kussen liggen, ik heb de ziel van de stad cork, ik heb een ondeugende blik geest killer En een hart gewoon Wanhopig ik Gewend aan hoe goed ik ontsnap je handen ik niet leren in de les, En hoewel ik het gemist heb ik altijd gevonden, de geesten van het verleden Wanhopige ik Gewend aan hoe goed ik ontsnappen uit de handen Niet te leren van de les En hoewel ik ontsnapte ik Altijd gevonden, de geesten van het verleden Wanhopig ben... Ik ben wanhopig... Ik ben wanhopig... Ik zal wanhopig zijn.…