Pierre Bachelet — Etretat songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Etretat" van Pierre Bachelet.
Songteksten
Elle avait cet air encore d’enfance
Elle avait ces grands yeux de faïence
Elle avait qu’on était en vacances
Du côté d’Etretat
Elle avait le vent et la lumière
Elle avait qu’elle courait vers le mer
Elle avait qu’elle était si légère
Qu’elle s’envolait parfois
Il est vrai qu’elle avait dix-sept ans
Que c’est l'âge où l’on se croit géant
Il est vrai qu’il y avait de dealers
Tout autour d’elle
Il est vrai qu’elle était si naïve
Quand ces démons rôdaient sur la rive
Il est vrai qu’ils lui ont vendu l’enfer
Couleur de ciel
Tell’ment d’images, de mirages que je n’oublierai pas
Tant de soleils éclatés
Et sur la plage, une robe comme une fleur d'été
Elle avait qu’en rentrant de la plage
Elle avait les yeux pleins de nuages
Elle avait sa jeunesse en otage
Dans le pli de son bras
Il est vrai qu’elle ne nous a rien dit
Qu’elle a couru tout droit dans la nuit
Il est vrai qu’il y avait la falaise
A Etretat
Tell’ment d’images, de mirages que je n’oublierai pas
Tant de soleils éclatés
Et sur la plage, une robe comme une fleur d'été
Et sur la plage, une robe comme une fleur d'été
Elle avait cet air encore d’enfance
Elle avait ces grands yeux de faïence
Et la mer s’achevait en silence
Du côté d’Etretat
Songtekstvertaling
Ze zag eruit alsof ze een kind was.
Ze had van die grote aarden ogen.
Ze had dat we op vakantie waren.
Aan de kant van Etretat
Ze had de wind en het licht
Ze had dat ze naar zee Rende.
Ze had dat ze zo licht was
Dat ze soms wegvloog
Het is waar dat ze zeventien jaar oud was.
Dat dit de leeftijd is waarop je denkt dat je een reus bent
Het is waar dat er dealers waren
Overal om haar heen
Het is waar dat ze zo naïef was.
Toen deze demonen op de kust loerden.
Het is waar dat ze hem de hel hebben verkocht.
Luchtkleur
De voorzitter. - aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende verslagen:
Zoveel zonnen barsten
En op het strand, een jurk als een zomerbloem
Dat kwam terug van het strand.
Ze had ogen vol wolken.
Ze had haar jeugd als gijzelaar.
In de plooi van zijn arm
Het is waar dat ze ons niets heeft verteld.
Dat ze recht in de nacht Rende
Het is waar dat er een klif was
A Etretat
De voorzitter. - aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende verslagen:
Zoveel zonnen barsten
En op het strand, een jurk als een zomerbloem
En op het strand, een jurk als een zomerbloem
Ze zag eruit alsof ze een kind was.
Ze had van die grote aarden ogen.
En de zee eindigde in stilte.
Aan de kant van Etretat